Recensie: Faye en Sean, a love story van Marina Folkers

Titel:  Faye en Sean, a love story
Auteur:  
Marina Folkers
Pagina’s:
422
Taal:
Nederlands
Uitgever:  
Ellessy

Het verhaal:

Wanneer Faye tien jaar is, wordt ze door de ondoorgrondelijke
Sean gered. Ze verklaart hem tot haar persoonlijke held. Als zij
volwassen wordt gaat ze op zoek naar zichzelf en de liefde. Maar
staat haar vriendschap met Sean hierbij niet in de weg?
Sean heeft een moeilijke jeugd en alleen muziek houdt hem op de
been. Dan komt de onhandige Faye in zijn leven en mede dankzij
haar maakt hij zijn dromen waar. Maar durft hij ook te gaan voor
wat hij het liefste wil in zijn leven?
Faye en Sean, a love story is een warme roman met humor en
romantiek.

Mijn recensie:

Het verhaal algemeen:

Ik wel ten eerste uitgeverij Ellesy en auteur Marina Folkers bedanken voor het ter beschikking stellen van een recensie exemplaar.

Afgelopen donderdag kreeg ik via twitter een berichtje van schrijfster Marina Folkers of ik interesse had om haar boek te lezen en recenseren en een link naar een beschrijving van het boek. Het eerste wat mijn aandacht trok was de cover, ja ik weet het: Don’t  judge a book by it’s cover. Maar wanneer Londen op de cover staat dan moet ik meer weten. ( ik ben nogal een Londen fan….. ) De beschrijving van het boek sprak me eigenlijk ook meteen wel aan. Alhoewel ik niet vaak een roman oppak, ik ben meer het soort meisje dat houd van een goede fantasy of een young-adult boek.

Maar goed genoeg gekletst laten we het hebben over het boek! Vrijdag ochtend kreeg ik een mailtje binnen met daarin het pdf bestand voor het boek, ik had me zo voorgenomen te wachten tot volgende week, de busreis naar Engeland. Maar mijn nieuwsgierigheid won het en ik begon meteen te lezen. Tja voor ik het wist zat ik op pagina 60 en kon ik niet meer stoppen. Ik heb zelfs het boek dat ik op dat moment aan het lezen was er voor aan de kant gelegd.

Ik vond het verhaal heel lief, het is echt een vriendschap die misschien wel uitgroeit tot meer. Iets wat ik de laatste tijd veel lees is een soort insta love en eigenlijk hou ik daar niet zo van, soms werkt het wel, maar vaak komt het nogal nep over. Maar in dit geval dus niet, het verhaal speelt zich af verspreid over een aantal jaren en bij elk hoofdstuk wordt het jaar en seizoen of maand genoemd. Soms maak je een kleine tijdssprong maar eigenlijk groei je automatisch met Faye mee en dat maakt het verhaal extra leuk vind ik. Dat je zo af en toe wat meer leest vanuit Sean vond ik ook erg prettig. Het maakte het verhaal nog echter. De afwisseling van personage werd niet heel duidelijk aangegeven maar dat maakte eigenlijk niet uit het was wel duidelijk.

Wat ik vooral erg mooi vond aan het boek is dat je samen met Faye langzaam de tijd krijgt om verliefd te worden op Sean, in het begin zie je hem ook als de held maar langzaam veranderd je beeld met haar mee. Waar ik het af en toe vervelend kan vinden als twee personages om elkaar heen draaien had ik dat in dit boek niet. Ik had meer het gevoel dat het heel natuurlijk verliep.

De personages:

Faye en Sean zijn natuurlijk de hoofdpersonages uit dit boek, Het meeste lees je over Faye en hoe haar leven verloopt naar die ene dag dat ze gered is door Sean. Maar door haar verhaal te lezen leer je ook Sean steeds beter kennen.

Maar je ziet Faye echt uitgroeien van klein meisje dat graag groot wil zijn tot volwassen vrouw die probeert om alles uit het leven te halen. Ik vond haar een erg sympathiek personage, een personage waar ik wel bevriend mee zou willen zijn.

Sean kon ik in het begin moeilijk peilen, maar nadat er een bepaald geheim onthuld wordt over zijn verleden snap je hem beter en lijkt hij ook langzaam aan wat losser te komen. Langzaam aan werd ik zelf ook een beetje verliefd op hem en  dat ben ik nog steeds een beetje na het lezen van de laatste bladzijde.

De personages om Faye heen spelen een belangrijke rol in haar ontwikkeling, sommigen komen maar even naar voren en anderen blijven voor een langere tijd en leer je wat beter kennen. Ze voelen echt, maar je leert ze niet zo goed kennen als Faye en Sean.

De Schrijfstijl:

Het feit dat ik mijn huidige boek voor dit boek aan de kant heb gelegd zegt ook veel over de schrijfstijl. Een boek kan nog zo goed zijn maar als de schrijfstijl je niet ligt dan blijft het moeilijk om in het boek te komen. Wat ik zo knap vind ik dit boek is dat dit boek zich afspeelt over een aantal jaar en je toch nergens het gevoel hebt dat het taalgebruik of de gedachten van Faye niet bij haar leeftijd passen.

Verder is het gewoon heerlijk geschreven, het verhaal sleept je mee en door de schrijfstijl voelde ik snel een band met Faye en wilde ik graag meer over haar lezen.

Eindoordeel:

Echt een super mooie en vooral ook lieve roman, ik kan hem echt iedereen aanraden dit boek te lezen!

Recensie: November 9 van Colleen Hoover

november 9.1Titel: November 9
Auteur:
Colleen Hoover
Pagina’s:
352
Taal:
Engels
Uitgever:
Simon and Schuster UK

Het verhaal:

This is a love story between a guy (me) and a girl (Fallon).
I think.
Can it even be considered a love story if it doesn’t end with love?
Mysteries end when the mystery is solved.
Biographies end when the life story has been told.
Love stories should end with love, right?
Maybe I’m wrong, then. Maybe this isn’t a love story. If you ask me…I’d say this might even be considered a tragedy.
Whatever it is—however it ends—I promised I would tell it. So without further ado.

Once upon a time…I met a girl.
THE girl ( van: Goodreads )

Mijn recensie:

Het verhaal algemeen:

Toen ik de beschrijving van dit boek las wist ik dat ik het moest lezen. Het gaat immers over een schrijver en zijn muze. Het boek heeft even moeten wachten omdat er nog andere boeken waren die ik ook heel graag wilde lezen. Maar toen ik er eenmaal aan begon kon ik het haast niet meer wegleggen. Ik lees niet heel veel romans, het meeste wat ik lees is young-adult, fantasy, urban fantasy, enz. in ieder geval verhalen met veel spanning. Maar dit boek had die spanning op zijn eigen manier.

Elke keer als er een nieuwe negende november aandiende was ik bijna net zo zenuwachtig als het personage. Zou de ander komen? Zo ja zou hij of zij hetzelfde zijn als de vorige keer? Zou de klik er nog zijn? Al die vragen wilde ik ook graag beantwoord zien. Eigenlijk is het ook best vreemd dat een boek waarin je eigenlijk alleen maar over één dag in het jaar van de personages leest zo boeiend kan zijn. Je wordt echt meegezogen door de chemie tussen Ben en Fallon, eigenlijk doet het er ook niet zoveel toe wat ze het afgelopen jaar gedaan hebbe. Het enige wat ik wilde weten was of ze weer afscheid zouden nemen of er ditmaal toch voor zouden kiezen gewoon bij elkaar te blijven.

Dit boek heeft me echt geraakt, het laat zien hoe twee levens door één dag compleet veranderd kunnen worden.

En nog een leuke bijkomstigheid: Booksting, dit vond ik de beste uitvinding uit dit boek!

november 9.2

De personages:

Een boek als deze staat of valt met de personages, als deze geen sterke persoonlijkheid hebben dan valt het hele boek om. Gelukkig heeft Colleen Hoover daar geen problemen mee, want ik voelde me meteen aangetrokken door deze twee. Natuurlijk leer je ook wat personages kennen uit hun omgeving maar dit is vrij oppervlakkig. Ik vond het prachtig om te zien hoe Fallon en Ben steeds meer naar elkaar toe groeide, om te lezen wat ze dachten en voelde en dan ook te kunnen lezen hoe de ander erover dacht of wat de ander voelde.

Hoewel ik beide karakters echt wel een paar keer heb uitgescholden omdat ze zo koppig waren, hebben ze wel een plaatsje in mijn hart en ergens hoop ik dat we ooit te weten komen hoe het nu met ze gaat.

Een leuke bijkomstigheid is dat je een paar oude karakters uit één van de andere boeken van Colleen Hoover terugziet. Wie dat zijn verklap ik natuurlijk niet.

De Schrijfstijl:

Colleen Hoover heeft een heerlijke schrijfstijl, het neemt je echt mee in de wereld van de karakters. Ik vond het echt moeilijk om dit boek weg te leggen om iets anders te doen of te gaan slapen want door de manier waarop dit boek is opgezet wilde ik gewoon dolgraag weten hoe het zou aflopen.

Eindoordeel:

Een prachtig verhaal over twee mensen die een hoop mee hebben gemaakt en langzaam aan steeds meer naar elkaar toegroeien. Of ze bij elkaar komen verklap ik natuurlijk niet, daarvoor moet je het boek zelf lezen.

november 9.3

Recensie: Wat ik nooit eerder heb gezegd van Celeste Ng

van: Goodreads

Titel:  Wat ik nooit eerder heb gezegd
Auteur:
Celeste Ng
Pagina’s:
336
Taal:
Nederlands
Uitgever:  
A.W. Bruna

Het verhaal:

Juni 1977. In het universiteitsstadje Middlewood ontdekt de familie Lee dat hun dochter verdwenen is. Een paar dagen later wordt het lichaam van de zestienjarige Lydia uit het meer gevist. Verteerd door schuldgevoelens slaat haar vader een roekeloze weg in die hem zijn huwelijk kan kosten. Haar moeder Marilyn is gebroken, maar vastbesloten om een dader te vinden – tegen elke prijs. Lydia’s broer is er zeker van dat hun getroebleerde buurjongen Jack iets te maken heeft met het drama. Maar het is de jongste in de familie, Hannah, die meer ziet dan iemand zich realiseert en die wel eens de enige zou kunnen zijn die weet wat er echt gebeurd is. ( van: Goodreads )

Mijn recensie:

Het verhaal algemeen:

Ik zat in een enorme leesdip en ik las dat ik dit boek gewonnen had. Natuurlijk super leuk, maar ik was ook bang dat ik het niet uit zou kunnen lezen vanwege mijn dip. Nou ik had het mis! Dit boek heeft me helemaal uit mijn dip gehaald. Het is een boek dat ik niet snel zou kopen maar het verhaal sprak me wel aan.

Het verhaal sleept je mee in een gezin waar iets vreselijk mis gaat, hoe ga je hier mee om? Als gezin en als individu? Dat wordt verteld in dit verhaal, ik vond het een prachtig boek dat overloopt van het ene karakter naar het andere. Het ene moment lees je vanuit het perspectief van de moeder en het volgende moment is het stille zusje aan de beurt. Ik vond dit boek ondanks het zware onderwerp erg verfrissend.

Het verhaal zit goed in elkaar, je ziet het gezin zo voor je. Het snijd onderwerpen aan die nu eigenlijk nog steeds van belang zijn. Zoals rassenverschil,  het laat duidelijk zien hoe iemand die niet blank is om gaat en gegaan is met het feit dat hij/zij in een vooral blanke wereld leeft. Het verhaal speelt zich af in de jaren ’70 maar door middel van terugblikken krijg je een duidelijk beeld over hoe het er voor deze mensen aan toe ging toen ze voor het eerst naar Amerika kwamen.

Ook de dynamiek in het gezin vond ik erg interessant, te zien hoe ieder tegen de favoriete dochter aankeek en wat ze van haar vonden. Sommigen observaties die ze gedaan hadden, maar de vraag blijft of ze haar wel echt kende.

De personages:

Ondanks dat dit boek vanuit meerdere perspectieven is geschreven is geen enkel personage plat. Je leert ze allemaal doormiddel van flashbacks en gebeurtenissen in het heden kennen. Het is een gezin dat naast je zou kunnen wonen, gewone mensen die een gewoon leven lijden.

Dat maakt dit boek ook eigenlijk zo goed, het zijn geen hele rijke mensen of mensen die een bepaalde hoge positie bekleden in de samenleving. Het is gewoon een gezin dat probeert er het beste van te maken.

De personages hebben allemaal hun goede en slechte eigenschappen, door wat ze meegemaakt hebben in het verleden en nu mee maken komen ze tot leven.

De Schrijfstijl:

De schrijfstijl was heel erg prettig, ondanks dat het vanuit verschillende personages werd verteld was het geen moment verwarrend. Het zorgde ervoor dat het verhaal beter tot zijn recht kwam en je een compleet beeld kreeg van Lydia, omdat iedereen in huis haar anders zag en sommigen wisten meer van haar dan anderen.

Eindoordeel:

Ik vond het een geweldig boek en zeker een aanrader. Het is een roman maar ook een mysterie verhaal want wat is er eigenlijk nou echt gebeurd die fatale nacht? Ik kan echt iedereen aanraden dit boek te lezen!

Review: De Reiziger van Diana Gabaldon

Review Banner goed

Titel: De reiziger 

Auteur: Diana Gabaldoun

Pagina’s: 736

Taal: Nederlands

Het verhaal:

De reiziger is een verhaal vol passie en avontuur, angst en verraad… en een liefde die alle barrières van plaats en tijd overstijgt. Claire Randall viert in 1945 de hereniging met haar man Frank met een tweede huwelijksreis naar de Schotse Hooglanden. Tijdens een wandeling stuit Claire op een stenencirkel… en ze wordt wakker in het onbekende en gevaarlijke Schotland van 1743. Al snel komt Claire erachter dat niet alleen haar leven op het spel staat, maar ook haar hart. De onweerstaanbare jonge Schot James Fraser laat haar kennismaken met een zo vurige passie en een zo allesomvattende liefde, dat Claire verscheurd wordt tussen trouw en verlangen, en tussen twee volkomen verschillende mannen en twee onverenigbare levens

( van: Goodreads )

Mijn review:

Ik ben begonnen met het kijken van de serie Outlander via HBOgo en aangezien ik altijd ook graag de boeken dan lees besloot ik om aan deze boekenserie te beginnen.

Ik moet zeggen dat ik even moest slikken toen ik zag hoe dik dit boek was, ik wist natuurlijk ook niet of ik het hele boek wel net zo spannend zou vinden als de serie. Maar al die zorgen waren voor niets want ik vond het een prachtig boek!

Het verhaal is mooi en goed uitgewerkt, je hebt echt het gevoel dat je je op de schotse hooglanden bevindt. Ik vond het een mooi en ontroerend verhaal en het boek heeft me meerdere malen tot laat in de avond opgehouden. Het verhaal valt soms wel even stil, er zijn momenten dat je even op adem kunt komen maar over het algemeen is het heel spannend. Doordat het boek was opgedeeld in delen was het ook makkelijker om het dikke boek te lezen. Ik las vaak van deel tot deel en vond het moeilijk om te stoppen voor een deel geëindigd was.

Ook de karakters waren mooi uitgewerkt, er waren mensen bij die ik zelf wel wilde wurgen maar ook mensen die ik graag zelf zou ontmoeten door de manier waarop het geschreven is.

Al met al ben ik dus erg blij dat ik dit boek heb opgepakt, ik ben ook heel erg benieuwd naar het volgende deel dat al in mijn kast staat. Ik zal het echter nog niet meteen gaan lezen, mijn ervaring is dat ik niet twee hele dikke boeken achter elkaar moet lezen van dezelfde serie. Heb jij dit boek ook gelezen of kijk je de serie?