Interview met Marijke F. Jansen

Als onderdeel van de blogtour voor Wonderland mocht ik Marijke F. Jansen interviewen. Ik vond het ontzettend leuk om haar antwoorden te lezen. Haar verhaal vond ik persoonlijk ook één van de leukste verhalen in de bundel.

We beginnen met wat algemene vragen.

1. Vertel eens wat meer over jezelf.

Ik ben 31 jaar oud en ben geboren in Dronten (Flevoland) op 24 april 1986. In het dagelijks leven werk ik in de bibliotheek en ik heb een geweldige vriend. Sinds ik hem ken, voelt mijn eigen leven als een sprookje.
2. Wanneer ben je begonnen met schrijven?
Dat is een grappig verhaal. Volgens mijn moeder schreef ik al verhalen voordat ik leerde schrijven. Ik deed dat in een zelfverzonnen alfabet van allemaal onleesbare kriebeltjes. Maar als mijn moeder dan na een week vroeg wat er stond, kon ik het nog feilloos voorlezen! Voor de goede orde zeg ik meestal dat ik vanaf groep drie wist dat ik schrijver wilde worden, want technisch gezien leerde ik toen pas echt schrijven 😉
3. Wat vindt je het leukste aan schrijven?
Ik vind heel veel dingen leuk aan schrijven, zoals het verzinnen van nieuwe ideeën en het uitdenken van personages. Het leukst vind ik denk ik plotten. Nadenken hoe ik alle elementen in elkaar kan passen tot een kloppende puzzel. Ook vind ik het heel leuk om genante scènes te schrijven. Daar kan ik me echt om verkneukelen tijdens het schrijven! Dialogen schrijven tussen personages vind ik ook heel leuk.
4 Heb je een voorkeur voor genre om in te schrijven?
Ik schrijf momenteel in twee verschillende genres en dat zijn paranormal romance (onder mijn eigen naam, YA) en contemporary romance/chicklit met een “happy end” (als Lily Frank, 18+). Beiden vind ik heel leuk om te schrijven en samen hebben ze natuurlijk één ding gemeen: de liefde. Ik ben gewoon een heel romantisch persoon en ik vind liefde het allerbelangrijkste in het leven. Ik geloof dat je zonder een heleboel dingen kunt, maar niet zonder liefde. En ik geloof ook dat hoe liefdevoller we met onze medemensen omgaan, hoe gelukkiger we zelf zijn. Liefde heelt en geeft geluk. Het maakt het leven de moeite waard. Dat hoop ik ook over te brengen met mijn verhalen.
5. Heb je favoriete muziek om naar te luisteren als je schrijft?
Veel schrijvers hebben graag muziek aan als ze schrijven, maar ik heb liever stilte. Ik ben snel afgeleid en door muziek word ik steeds uit het verhaal getrokken. Toch gebruik ik wel degelijk muziek voor inspiratie, maar dan vooral buiten het schrijven om. Dan zit ik bijvoorbeeld in de auto en dan kan bepaalde muziek me ineens weer nieuwe ideeën geven. Het helpt me dus vooral verder bij het plotten. Welke muziek dat is, verschilt per bui van mij en per boek dat ik schrijf. Soms heeft een hoofdpersonage een favoriete band en om dichter bij het personage te komen, luister ik in die periode veel naar die band. In het algemeen luister ik zelf heel graag naar symfonische metal, zoals Nightwish, Epica en Blackbriar, maar ik luister ook graag rustigere muziek, zoals Lindsey Stirling, filmmuziek en Enya
Nu we wat meer over Marijke weten gaan we verder met vragen over haar verhaal.

6. Het thema van het verhaal is best zwaar, kun je vertellen waarom je
hier voor gekozen hebt?

Ik weet eigenlijk niet meer op welk moment ik deze weg in sloeg. Het begon eigenlijk met Sans verhaallijn en daar hoorde nog iets bij. Zo werd Killian langzaam geboren. Van tevoren had ik niet bedacht dat het zo’n zwaar verhaal zou worden, maar gaandeweg stopte ik steeds meer van mezelf in dit verhaal. Even voor de duidelijkheid: ik heb geen alcoholistische moeder, maar ik heb wel iemand dichtbij in mijn leven gehad met alcoholproblemen en dat was erg zwaar. Het gaf op den duur het gevoel in een situatie te zitten waar niet uit te komen was. Ik ken de emoties van Killian dus goed.
7. Ik vond het liefdesverhaal in jouw verhaal erg mooi gedaan, het voelde heel natuurlijk. Was dit al vooraf zo bepaald of ben je de personages gaan volgen om te zien waar het zou eindigen?
We hadden twee opdrachten gekregen voor deze bundel: het moest binnen de kerstsfeer passen en er moest een liefdesverhaallijn in zitten. Maar terwijl ik aan het schrijven was, merkte ik dat er binnen dit verhaal minder ruimte was voor een liefdesverhaallijn zoals ik die normaal gesproken zou opbouwen. Ik vond het hier beter passen om het iets subtieler te houden, zodat het wel realistisch zou blijven. Ik hoop dat dat is gelukt.
8. In dit verhaal komt het nummer Chop Suey van System of a down voor, had je dit nummer al meteen in je hoofd of heb je het er echt bij gezocht?
Ik vind System of a Down geweldig en Chop Suey is mijn favoriete nummer van het album Toxicity. Vorig jaar was voor mij een heel heftig jaar, waarin mijn leven totaal op z’n kop gezet werd. Ik heb toen heel veel naar System of a Down geluisterd. Je kan er even heerlijk je frustraties in kwijt door heel hard mee te brullen! Daardoor alleen al dacht ik aan dit nummer. Maar ik vond het gekozen fragment ook qua tekst heel goed passen bij Killians gemoedstoestand.
9. Vond je het moeilijk om alle informatie te verwerken in een kort verhaal? Van mij had dit namelijk ook echt een heel boek mogen zijn. Maar het voelde niet alsof ik iets miste.
Eigenlijk was er nog een extra hoofdstuk. Een hoofdstuk vanuit Killians moeder en hoe zij hiernaar keek. Maar omdat dit het enige hoofdstuk vanuit haar point of view was en omdat Helse Heenreis al flink over de woordlimiet heen zat, heeft de uitgever in overleg met mij ervoor gekozen om dat hoofdstuk te schrappen. Als ik de woordlimiet groter was geweest, had ik meer ruimte gehad om bepaalde elementen meer uit te werken. Toch ben ik nu ook erg tevreden met hoe het verhaal is geworden.
10. Is er een kans dat we de personages uit dit korte verhaal nog eens terug gaan zien?
Op dit moment heb ik daar geen plannen voor, maar wie weet zien we ze ooit nog eens terug in een bijrol. 😇
Bonusvraag:

Deze vind ik zelf altijd leuk om te stellen: Als je met één van je eigen
karakters op date zou mogen wie zou je dan kiezen en waarom? Hier mag je
dus uit al je geschreven verhalen kiezen.

Roriël uit Muze. Maar dan gewoon om te kletsen, want ik zou mijn eigen vriend voor geen goud in willen ruilen 😍
Ik wil Marijke F. Janssen bedanken voor de tijd die ze genomen heeft om deze vragen te beantwoorden.

Recensie: Het vuur van Louise van Judith Eiselin

Recensie: Het vuur van Louise van Judith EiselinHet vuur van Louise by Judith Eiselin
Series: De sterren van morgen
Published by Uitgeverij Brandt on 10 september 2016
Pages: 125
Format: Hardcover
two-stars

Louise is verliefd, en niet zomaar een beetje. Enorm, ontiegelijk, onontkoombaar verliefd. Voor eeuwig en altijd - denkt ze zelf. Maar haar ouders vinden dat ze overdrijft. Ze mag wel wat afkoelen, zeggen ze. Samen met haar tweelingbroer wordt Louise naar een nieuwe school gestuurd. Een kostschool, helemaal in Engeland!

Mortimer Mansion is een school voor bijzonder onderwijs, met vreemde vakken, vies eten, jolige rondedansen en een heel nieuwe klas. Zou Louise er ooit kunnen wennen? Er zijn in ieder geval erg leuke paarden bij de school en... wie weet ook wel leuke jongens.

Deze recensie is een beetje anders als wat je gewend bent van mij, dit komt omdat de blogtour ook apart is. Ik werd via e-mail benaderd door uitgeverij Brandt voor deze blogtour en hoewel ik eerst twijfelde heb ik toch besloten om mee te doen. Samen met drie andere meiden, we overlegde over wie welk boek zou lezen en uiteindelijk kreeg ik het boek Het vuur van Louise toegestuurd. Wat ik heel leuk vond was dat er een kaartje van mijn karakter bij zat, maar ik schrok wel een beetje van het feit dat dit boek zo dun was. Het zijn vier boeken die zich elk afspelen in hetzelfde jaar en op dezelfde kostschool maar telkens dus vanuit een ander perspectief. Wat vond ik van het boek? Dat lees je nu!

Ik vond het boek eigenlijk een beetje tegenvallen, het begin is goed te volgen omdat dit de aankomst op de school is, maar daarna lijken alle gebeurtenissen een beetje random. Als je alle boeken leest weet je waarschijnlijk precies wat er gebeurt maar ik miste dit echt in dit verhaal. Het voelde alsof ik een film zat te kijken en eigenlijk driekwart van de film miste. Ondanks dat het maar een heel dun boekje is had ik zelfs een beetje moeite om er doorheen te komen. Puur omdat ik maar niet in het verhaal kwam, ik vond Louise ook erg oppervlakkig blijven, dit komt waarschijnlijk ook omdat het boek zo dun is maar hierdoor kreeg ik geen echte connectie met haar.

Ik wil uitgeverij Brandt bedanken voor het opsturen van het boek in ruil voor een eerlijke recensie

Helaas was ik dus niet zo enthousiast over dit boek, maar ik ben heel benieuwd naar wat Jaike van haar boek vond, zij las de tranen van Saar en morgen zal haar recensie online komen dus zeker niet vergeten bij haar te kijken!

two-stars

Blogtour: De jongen uit het woud

 

Wat vind ik het ongelooflijk leuk dat ik mee mag doen met deze blogtour voor het boek De jongen uit het woud van Jen Minkman. Op dit moment is dit boek maar 12,50 en om dit onder de aandacht te brengen organiseert Storm publishers deze onwijs leuke blogtour.

Als onderdeel van de blogtour van Jen Minkman voor het boek de jongen uit het woud heeft Jen beschreven waar ze nou haar schrijf inspiratie vandaan haalt. Wat zorgt ervoor dat zij zo’n prachtig verhaal kan schrijven als de jongen uit het woud. Als je daar net zo nieuwsgierig naar bent als ik lees dan snel verder:

Ik schrijf al van jongs af aan. Daar ben ik vroeg mee begonnen omdat ik ook al heel jong begon met lezen. De spannende verhalen die ik las, gaven me al snel de wens om zelf ook verhalen te schrijven. Mijn eerste pogingen waren meestal gewoon ‘rip-offs’ van leuke boeken die ik had gelezen; zo schreef ik korte verhalen over een groepje kinderdetectives (net zoals De Vijf Detectives van Enid Blyton) of over een groepje vriendinnen dat naar kostschool gaat (zoals de Dolle Tweeling, ook van Enid Blyton). Maar mijn allereerste ‘echte’ boek, dat ik schreef toen ik tien was en wel 40 getypte pagina’s telt, is een science fictionverhaal dat is gebaseerd op een droom die ik had. Dat was dus echt ‘inspiratie’ en geen na-apen. Daarna ben ik met van alles begonnen, maar ik slaagde er nooit in om een verhaal helemaal af te maken… tot 2011, toen ik mijn manuscript voor Schaduw van de Tijd afrondde (in 2013 uitgegeven door Uitgeverij Ellessy).

Tegenwoordig haal ik mijn inspiratie nog steeds uit boeken en films, maar dan meestal als ik mezelf de vraag stel: ‘wat nou als…?’ . Ik pak dan een klein element van zo’n verhaal eruit en vraag me af hoe het zou zijn als de hoofdpersoon zich op een bepaalde manier zou gedragen of als de hoofdpersoon een bepaald geheim met zich zou meedragen. Ook raak ik erg geïnspireerd door plekken die ik bezoek. De Jongen Uit Het Woud is deels geïnspireerd door mijn uitwisseling van zes maanden in Salzburg (ik woonde daar tijdens mijn derde studiejaar), maar ook door de vele boswandelingen die ik altijd met mijn oma maakte toen ze nog leefde en aan de bosrand van Amerongen woonde. Ook had ik een bepaald einde in gedachten dat qua gevoel zou lijken op het einde van ‘The Tricksters’ van Margaret Mahy. Dat boek maakte diepe indruk op me in mijn tienerjaren. Zo raap ik her en der delen van mijn verhalen en personages op,  zonder dat ik echt dingen na wil doen. Want een van mijn grootste drijfveren (en de reden dat ik zelf boeken wilde gaan schrijven) is de drang om iets origineels te creëren. Ik vind het dan ook altijd heel gaaf als een recensent over mijn boeken zegt: ‘ik heb nog nooit eerder zoiets gelezen’. Dat soort boeken wil ik nog vele jaren blijven schrijven!

Ik wil Jen Minkman bedanken voor de tijd die ze genomen heeft om dit met ons te delen. Als je meer wil lezen over het boek of over Jen blijf dan de blogtour volgen.

Het vorige artikel stond op: Celine schrijft
Het volgende artikel zal verschijnen op: Craving Pages