Recensie: Het programma van Suzanne Young

Titel: Het programma
Auteur:
Suzanne Young
Pagina’s:
400
Taal:
Nederlands
Uitgever:
Karakter

Het verhaal:

In de wereld van Sloane is het uiten van echte gevoelens verboden, depressie onder jongeren is een epidemie en de enige oplossing is het Programma…

Sloane denkt wel twee keer na voordat ze in het openbaar begint te huilen. Sinds zelfdoding is uitgegroeid tot een internationale epidemie, zou een huilbui haar in het Programma kunnen doen belanden, de enige bewezen behandelingsmethode. Ze heeft al een broer verloren, dus Sloane weet zeker dat haar ouders er alles aan zullen doen om haar in leven te houden. Ze weet ook dat iedereen die het Programma heeft gevolgd terugkeert met een schone lei: hun depressies zijn verleden tijd, maar hetzelfde geldt voor hun herinneringen.

Omdat ze zowel thuis als op school constant onder toezicht staat, zorgt Sloane dat ze zo min mogelijk opvalt en verbergt ze haar gevoelens zo goed mogelijk. De enige bij wie Sloane zichzelf kan zijn, is James. Hij heeft beloofd om ervoor te zorgen dat ze geen van beiden in het Programma terechtkomen en Sloane weet dat de liefde tussen hen sterk genoeg is om allerlei tegenslagen te weerstaan. Maar ondanks de beloftes die ze elkaar maken, wordt het steeds moeilijker om de waarheid te verbergen. Ze worden alle twee steeds zwakker, depressie ligt op de loer. En het Programma zit hun op de hielen…

Mijn recensie:

Het verhaal algemeen:

Toen ik voor het eerst over dit boek hoorde wist ik meteen dat ik het wilde lezen. Het hele verhaal met depressie als een ziekte sprak me gewoon aan. Ik ben een groot fan van dystopische boeken dus dat ging helemaal goed komen leek me.

Eerlijk is eerlijk, ik vond het echt een mooi en spannend boek, zou ze haar geheugen kunnen bewaren en was ze opgewassen tegen het programma? Maar er waren wel wat minpuntjes. Ik vond het bijvoorbeeld best even duren voor het verhaal echt op gang kwam en wat ik eigenlijk nog het minst leuk vond is dat je nog steeds niet weet waarom depressie een besmettelijke ziekte is geworden. Ik ben heel erg benieuwd naar de achtergrond. Maar misschien dat dit in één van de volgende boeken verklaard wordt.

Maar buitenom deze twee minpuntjes was ik erg onder de indruk van het verhaal, ik kon het boek dan ook maar heel moeilijk wegleggen. Toen ik eenmaal vertrouwd was met de karakters lieten ze me ook niet meer los en zelfs nu ik het boek uit heb vraag ik me nog steeds af wat er gaat gebeuren. Het is een boek dat je echt een kans moet geven want het is zeker je tijd waard.

De personages:

Ik vind Sloan een goed personage, natuurlijk erger ik me ook wel eens aan haar beslissingen. Maar laten we eerlijk zijn hoeveel beter zouden wij het ervan af brengen als wij in zo’n wereld terecht zouden komen.  Ze is een personage dat niet snel opgeeft en ze doet wel echt haar best om zich zo goed mogelijk overal doorheen te slaan.

James vond ik ook een fijn personage om over te lezen, ondanks dat alles vanuit Sloan verteld wordt heb je wel het idee dat je hem ook beter leert kennen. Ik hoop dat we in toekomstige boeken meer de tijd krijgen om ook James beter te leren kennen.

De andere personages in het boek blijven een beetje oppervlakkig maar dat komt denk ik ook door het tijdstip waarop Sloan ze allemaal ontmoet. Ze hebben dan ook nog maar weinig te vertellen. Hoewel je ze niet echt leert kennen zijn ze wel een goede toevoeging aan het verhaal.

De Schrijfstijl:

De schrijfstijl is gewoon prettig, het leest makkelijk en als je eenmaal in het verhaal zit wordt je ook echt meegezogen. Ik vond het een heerlijk boek om te lezen. Is het een origineel verhaal, misschien niet helemaal maar dat neemt niet weg dat het wel een heel goed verhaal is.

Eindoordeel:

Ik vond het ondanks de wat hobbelige start een mooi boek en ik kan dan ook niet wachten om te lezen hoe dit verder gaat.

2 gedachtes over “Recensie: Het programma van Suzanne Young

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *