Recensie: Verkikkerd van Lisette Jonkman

Titel: Verkikkerd
Auteur:
Lisette Jonkman
Pagina’s:
458
Taal:
Nederlands
Uitgever:
L.S. Amsterdam


Het verhaal
:

Als ze gaat studeren, komt Lucy tot haar grote ergernis terecht op een campus in een huis vol nerds. Moet ze vrienden met hen worden? En wie is die lange, blonde jongen die haar zo bekend voorkomt en twee kamers naast haar woont? Waarom duikt hij steeds op als het haar niet goed uitkomt? Ze krijgt het er veel te warm van. Pas als Lucy’s hoogbegaafde zusje op bezoek komt, ziet ze haar huisgenoten ineens in een heel ander licht… ( van: Goodreads )

Mijn recensie:

Het verhaal algemeen:

Laat ik maar beginnen met te vertellen dat ik helemaal geen typje ben voor chicklits. Ik riep altijd het hardst dat ik dat nooit zou lezen. Maar hier zijn we dan toch, bij mijn recensie van het boek Verkikkerd. Na het lezen van Schrijven Kreng wist ik zeker dat ik meer wilde lezen van Lisette Jonkman. Toen ik dus op de boekpresentatie van Hitte was en ik de kans had om mijn boek te laten signeren greep ik deze kans en wat ben ik blij dat ik dat gedaan heb.

Ik zit al een tijde op en af in een leesdip, ik kan mijn draai niet vinden en boeken en leg ze snel weer weg. Maar dit boek wilde ik niet weg leggen, ik keek reikhalzend uit naar de momenten dat ik kon lezen en ik vloog er doorheen. Wat een heerlijk boek is dit, vol humor en woordgrapjes maar ook met traantjes en woede.

Ik heb geloof ik alle gevoelens wel een keertje gehad tijdens het lezen van dit boek. Ik vond het verhaal super leuk, natuurlijk verwacht je een bepaald einde maar dat maakt de reis naar dat einde toe niet minder goed. Het feit dat er ook nog een groep nerds inzat maakt het voor mij alleen maar leuker.

Het is in ieder geval al een hele tijd geleden dat ik zo vlug door een boek heen ging en het met zoveel moeite weg kon leggen.

De personages:

Eerlijk is eerlijk, in eerste instantie vond ik Lucy echt een verwend kreng, ik kon haar niet uitstaan. Maar langzaam aan vond ik haar steeds leuker, het lijkt een beetje of ze ook mijn vriendin is geworden aan het einde van het boek. Het is ook heerlijk om eens te lezen over een personage dat niet perfect is en geen fouten maakt. Lucy is heel menselijk.

Kikker vond ik eigenlijk al meteen leuk, ik kan me zo voorstellen dat als ik zo iemand in het dagelijks leven tegen was gekomen ik ook meteen voor hem gevallen zou zijn. Ook hij is niet perfect maar ach ja wie is dat wel?

Ik vond de rest van de huisgenoten ook geweldig om te lezen, ik kan me Hermelien helemaal voorstellen, ik denk dat ik als ik naar mezelf kijk ik mezelf ook heel erg herken in Hermelien. Zij was wel één van mijn favoriete personages. Zoals ik hierboven al eens gezegd heb, ik vond het heerlijk om over nerds te lezen!

Merel kon ik af en toe ook wel schieten, maar ik zag ook veel van Lucy in haar terug. Ik kon me helemaal voorstellen dat zij goede vriendinnen waren.

De Schrijfstijl:

Tja wat kan ik hier nog over zeggen wat anderen niet ook al gezegd hebben. Lisette Jonkman heeft een heerlijke schrijfstijl, het is grappig, ontroerend en je vliegt gewoon door het boek heen. Na het lezen van dit boek weet ik zeker dat ik zonder na te denken haar andere boeken ook zal aanschaffen. Gewoon omdat het zo goed en leuk geschreven is.

Eindoordeel:

Wat ben ik blij dat ik dit boek gekocht heb! Ik ben nu natuurlijk super benieuwd naar het volgende deel. Binnenkort maar weer een tripje naar de boekwinkel…..

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *