Recensie: Project persefone: Het experiment van Michelle Gagnon

Projec Persefone Het experimentTitel: Project Persefone: Het experiment
Auteur:
Michelle Gagnon
Pagina’s:
351
Taal:
Nederlands
Uitgever:
Blossom books
Het verhaal:

Noa wordt wakker op een geïmproviseerde operatietafel met een vers litteken op haar borst en heeft geen idee hoe ze daar is terechtgekomen. Ze zet het op het lopen en kan ternauwernood ontsnappen…

Als Peter door de dossiermappen van zijn vader snuffelt, vindt hij een map over Project Persefone. Hij besluit meer informatie te zoeken op internet en vlak daarna wordt zijn deur ingetrapt door een groep onbekende mannen…

Noa en Peter zijn beide begenadigd hacker en besluiten hun skills te bundelen om erachter te komen wat er aan de hand is. Ze raken verstrikt in een web van multinationals, medische experimenten, straatkinderen en corruptie. Ze moeten alles op alles zetten om het gruwelijke geheim te ontrafelen en om in leven te blijven.

Voor liefhebbers van boeken met twee superstoere hoofdpersonen die te maken krijgen met actie, corruptie, afpersing, dodelijke geheimen en elkaar…

Mijn recensie:

Het verhaal algemeen:

Ik heb dit boek al een hele tijd in mijn kast staan, maar telkens koos ik toch een ander boek om te lezen. Uiteindelijk was dit te titel die ik uit mijn tbr pot trok dus heb ik hem eindelijk eens open geslagen om te lezen. Het is een heel spannend verhaal, je knalt er eigenlijk al meteen in, dat is wat dit boek ook zo goed maakt. Je hebt eigenlijk weinig tijd om tot rust te komen, telkens als je denkt nu kan ik even adem halen dan gebeurt er weer iets nieuws.

Ik vond dat het verhaal goed in elkaar zat, of het geloofwaardig is weet ik niet. Ik heb niet zoveel ervaring met dit soort onderwerpen. Al denk ik zeker wel dat hackers zo goed zijn dus dat onderdeel is zeker heel geloofwaardig.

Het enige wat me een beetje stoorde was dat Noa zo snel vertrouwen had in diegene die haar berichten stuurden. Aangezien ze toch achtervolgt wordt door een grote organisatie, hoe weet ze zo zeker dat die persoon genoeg te vertrouwen is om haar te helpen.

De personages:

Zoals al gezegd vond ik het irritant dat Noa zo snel van vertrouwen was, hoe weet ze nu wie ze kan vertrouwen en zeker iemand die ze eigenlijk nog nooit gezien heeft. Aan de andere kant ook Peter vertrouwd ze redelijk snel en ook hij is snel  van vertrouwen tegenover haar.

Het zet met wel aan het denken, hoe zou ik reageren in zo’n situatie, zou ik mensen ook zo snel vertrouwen? Ik denk het niet, maar ik vertrouw mensen zowieso niet zo snel dus dat is ook wel een onderdeel van mijn eigen karakter.

Buiten dit feit vind ik het wel geloofwaardige karakters, het zijn mensen die je zo op straat tegen zou kunnen komen. Ze maken de fouten en zijn niet perfect maar ze doen hun best iets van de situatie te maken.

De Schrijfstijl:

De schrijfstijl is gewoon heel erg goed, het zuigt je in het verhaal en ik ben erg blij dat ik het boek heb opgepakt. Ik vloog echt door het boek heen en ik merkte ook dat ik het heel graag wilde lezen. Niet om het zo snel mogelijk uit te hebben om verder te kunnen in het volgende boek maar omdat ik oprecht nieuwsgierig was naar de rest van het verhaal.

Rating:

Een goed boek, dat ik zeker iedereen aanraad om te lezen, het eindigde niet zo spannend dat ik meteen het tweede boek wilde lezen, maar ik ben zeker van plan de rest van deze serie ook te gaan lezen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *