Recensie: De appeltaar van hoop van Sarah Moore Fitzgerald

Recensie: De appeltaar van hoop van Sarah Moore FitzgeraldDe appeltaart van hoop by Sarah Moore Fitzgerald
Published by Het spectrum on April 2016
Genres: young-adult, contemporary
Pages: 205
Format: Hardcover
four-stars

Oscar Dunleavy bakt de meest perfecte appeltaarten ter wereld.

Nu wordt hij vermist en men vermoed dat hij dood is. Niemand lijkt zich erover te verbazen, behalve zijn beste vriendin Meg en zijn broertje Stevie. Meg en Stevie zijn vastbesloten om te ontdekken wat er met Oscar is gebeurd. Samen leren ze over loyaliteit en vriendschap en de kracht van hoop.

Mijn recensie:

Het verhaal algemeen:

Dit boek is in boekbloggersland een enorme hype, op veel blogs zie je recensies en ook op Instagram komen de meest creatieve foto’s voorbij. Ik moet eerlijk bekennen dat de cover het eerste was wat mij aantrok en waarom ik ben gaan kijken naar waar dit boek nu eigenlijk over gaat. Nadat ik dat gelezen had, wist ik dat ik dit boek echt moest gaan lezen.

Op Yalfest had ik dan ook één doel, dit boek bemachtigen en nu heb ik het eindelijk gelezen. Ik moet zeggen dat ik er wel iets meer van verwacht had door de hele hype. Maar het is wel een prachtig boek met een prachtige boodschap. Je ziet wat er kan gebeuren als mensen stoppen met, met elkaar communiceren.

Ik heb echt momenten gehad dat ik uit frustratie het boek het liefst door de kamer had gesmeten. Er was ook één personage dat ik het liefst uit het boek had willen trekken en zo’n ontzettende knal in haar gezicht had willen geven, maar goed dat gaat nu eenmaal niet. Het laat wel zien dat dit boek sterke emoties bij mij heeft opgeroepen.

Dat is ook meteen wat dit verhaal heel sterk maakt, de emoties die het bij je oproept op het moment dat je het leest. Ik vond het ook erg prettig om uit meerdere perspectieven te lezen, dit maakte het verhaal ook echt compleet.

De personages:

Meg is echt een tiener, lekker opstandig en het liefst zou ze niet met haar ouders mee verhuizen. Ik vond haar een erg leuk karakter, ze ontwikkelde zich echt door het gehele boek heen.

Oscar vond ik halverwege het boek een beetje lastiger te doorgronden. Ik snapte zijn beslissing ergens wel, maar ergens ook weer niet. Ik wil het boek niet spoilen dus om dit te begrijpen zul je het echt moeten gaan lezen. Maar naarmate het boek vorderde kreeg ik wel meer sympathie voor hem en hoopte ik vooral dat alles goed zou komen.

Paloma: Wat heb ik een ontzettende hekel aan haar! Echt al vanaf de eerste keer dat ik over haar las bezorgde ze me gewoon de kriebels. Maar dat betekend ook dat de schrijfster er in geslaagd is om een goed karakter neer te zeten.

Stevie: Het broertje van Oscar, wat is hij positief ondanks alles wat er al met hem gebeurd is. Ik vond het een heerlijk personage om over te lezen.

De Schrijfstijl:

De schrijfstijl van dit boek vond ik heel erg prettig, ik was echt vanaf de eerste pagina al gegrepen door de mooie schrijfstijl. Dit zorgde er ook voor dat ik echt door het boek heen vloog. Als ik een dag vrij had gehad had ik dit boek in één dag gelezen.

Eindoordeel:

Een prachtig boek, met een mooie boodschap die ik iedereen kan aanraden!

four-stars

2 gedachtes over “Recensie: De appeltaar van hoop van Sarah Moore Fitzgerald

  1. Hahaha ik moest zo hard lachen toen je zei dat je Paloma een klap in haar gezicht wilde verkopen, want ik heb letterlijk gedroomd dat ik dat ook echt deed. Ik had ook echt een hekel aan haar xD

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe jouw reactie gegevens worden verwerkt.