Is lezen nog wel ontspannend?

Eigenlijk twijfel ik nog steeds of ik dit artikel wel online moet zetten want het is geen makkelijk onderwerp. Maar goed moeten onderwerpen altijd makkelijk zijn? Nee toch maar dat geeft ook een beetje de titel weer want lezen we eigenlijk nog wel voor de lol? Of moeten we vooral lezen om overal maatschappelijke problemen uit te halen, personages continue te labelen als problematisch? Pfff oké jongens lees eerst het artikel voordat je gaat reageren want ja ik heb hier echt wel over na gedacht.

Ik scrolde gisteren door mijn facebook feed en ik zit ook in een aantal internationale boeken groepen. En nu moet ik eerlijk bekennen dat ik dit daar vaker zie dan in Nederlandse groepen maar dat betekend niet dat dit niet iets is wat me opvalt. De laatste jaren lijkt het wel of elk boek dat uit komt problematisch is, er zitten niet genoeg mensen van kleur in, het is racistisch, mensen met een andere seksuele geaardheid moeten er in voorkomen anders discrimineer je die groep en je moet het goed doen, iedereen moet ze accepteren en vol begrip zijn nou ja ik kan zo elke groep wel opnoemen waarvan we hopen dat die wat beter neergezet worden in boeken. Maar heel veel mensen proberen dit, doen hun best om dit te doen maar ook dan is het nog niet goed genoeg.

Laten we eerlijk zijn niet iedereen in de wereld zal het accepteren dat iemand homo of lesbisch is, we kunnen hoe graag we het ook willen racisme niet uitbannen in de wereld. En is het echt realistisch als dit in boeken wel zo is? Want ik vind dus van niet. Nu hoor ik niet bij bovengenoemde groepen maar ik ben wel dik, dus ook ik behoor daarmee tot een groep die in boeken vaak niet echt lekker gerepresenteerd worden. Ze zijn vaak de fat friend die zo knap zou zijn als ze maar wat zou afvallen, maar de heldin van het verhaal zijn we zelden zullen we maar zeggen. Betekend dit dat ik elk boek dat mij zo neer zet maar moet haten en vooral ook online bashen? Nee dat vind ik niet, want laten we eerlijk zijn that’s how the world works. Je kunt niet iedereen leuk en aardig vinden en ja je mag natuurlijk je mening geven, maar als je feed bijna alleen nog maar bestaat uit mensen die ook maar iets problematisch vinden over elk boek dat ze lezen vraag ik me het volgende af: Lezen we nog wel voor ons plezier? Of lezen we alleen nog maar om overal kritiek op te hebben? En dan heb ik het niet over meningen of je een boek wel of niet mooi vindt.

Lezen we onze boeken nog wel met plezier? Of lezen we nu alleen nog maar om kritiek te leveren op elk  klein detail. Op elk personage dat niet perfect is, op elke auteur die eens niet één van de minderheden in zijn/haar boek beschrijft? Het is goed om kritisch te zijn, om dingen te zien en te leren van elkaar maar misschien is het ook weer eens tijd dat we weer eens genieten van boeken. En het niet nodig vinden om elk boek dat geschreven is gelijk af te branden voor bepaalde dingen die nu eenmaal gebeuren in de wereld. Want wie zegt dat een auteur daar niet over na denkt, dat een auteur niet weet dat de manier waarop een personage is beschreven problematisch is? Maar het is wel realistisch toch? En niet ieder personage zal veranderen in de manier waarop hij/zij denkt net als in het echte leven. En ik denk dat als je alleen maar boeken wil lezen waar alles perfect is je in een bepaalde bubbel leeft die niet realistisch is. Ik zou het liefst armoede, oorlog, racisme en alle ellende in de wereld willen uitroeien maar helaas dat gaat nu eenmaal niet. Mijn bijdrage aan de wereld hier in is dat ik mijn meiden zo opvoed dat ik hoop dat ze respectvolle volwassenen worden en ook als kind respectvol reageren op mensen die anders zijn dan zij. Of dit nu huidskleur, uiterlijk of innerlijk is. Maar dat zijn drie kinderen op zoveel andere kinderen die geboren worden in gezinnen die dit niet doen, die ze wel opvoeden met racisme en meningen die ik niet deel. Zo is de wereld en zo zal de wereld helaas altijd blijven.

Waar dit hele artikel nu vandaan komt? Nou ja zoals gezegd mijn feed op facebook. Voor mij was de grens een beetje bereikt toen ik wat las over het nieuwe boek van Becky Albertalli waarbij ik hier niet in detail ga treden want nog niet iedereen heeft dit boek gelezen en er zijn mensen die op de Nederlandse vertaling vallen. Maar het kwam er eigenlijk op neer dat mensen het boek niet wilde lezen omdat er 1 ding van misschien een pagina inzit waar ze het niet mee eens zijn. Dat mag, maar het is wel iets dat iedereen op een andere manier interpeteert, het is geen vaststaand feit zoals bijvoorbeeld moord of verkrachting. Of dit nu wel of niet zo is in het boek is denk ik ook een invulling van de lezer en hoe je dit ziet in de context van het verhaal. Maar deze mensen beslissen op iets wat ze gehoord hebben dat het boek problematisch is ze het niet willen lezen en beslissen om dan maar te verspreiden dat dit boek problematisch is zonder het gelezen te hebben. Iedereen die het anders ziet krijgt te horen dat ze eens moeten gaan luisteren naar mensen uit de community en hoewel ik daar helemaal voor ben denk ik wel bij mezelf: Dus ik moet luisteren naar iemand die het boek niet gelezen heeft, zijn/haar mening baseert op wat iemand anders zegt? Dat is toch ook niet logisch, als je het boek gelezen hebt en je hebt die mening ja dan wil ik zeker luisteren naar waarom jij dit vind, want nee ik hoor niet bij die groep minderheden maar dat betekend niet dat ik me niet interesseer voor die groep. Dat ik niet wil horen wat die mensen te zeggen hebben, maar ik wil wel een onderbouwde mening horen en niet iemand die zegt: Ik heb gehoord online van iemand dat dit en dit er in zit dus vind ik er dit en dit van.

Maar terug naar de titel van dit artikel blijf ik erbij dat mensen ook weer moeten leren genieten van een boek. Want ik heb heel erg het gevoel dat we in een tijd leven waarin we alleen nog maar mogen lezen om problematische personages en verhalen te vinden en het daar dan alleen nog maar over te hebben online. Of we niet meer mogen zeggen ik vond dit boek zo ontzettend tof! Zonder dat iemand je erop moet wijzen dat er een problematisch personage inzit. Want zoals al eerder gezegd zo is het leven, dat bestaat nu eenmaal niet uit perfecte mensen overal dus ook niet in boeken.

Nu ben ik benieuwd hoe jullie dit ervaren? Zien jullie het ook vaker terug komen dat mensen eigenlijk vooral alleen nog maar negatief zijn over boeken, of mensen die van mening zijn dat een boek goed is continue terecht gewezen worden over het feit dat er iets problematisch in een boek zit?

 

4 gedachtes over “Is lezen nog wel ontspannend?

  1. Ik denk dat het wel klopt, wat je zegt; dat het nu lijkt alsof er in elk boek een vorm van een probleem moet zitten. Aan de andere kant is dat wel iets wat bij de jeugd van tegenwoordig speelt; ze worden immers zo veel meer geconfronteerd met dingen die anders zijn dan vroeger. Zelf probeer ik er niet veel bij stil te staan; ik probeer liever te genieten van het verhaal. En ook als ik zelf schrijf; de personages zijn zoals ze zijn, ik wil niet expres wat toevoegen omdat het zou moeten.

  2. Helaas is mij dit ook opgevallen en het blijft niet alleen bij boeken. Denk bijvoorbeeld aan dat nieuwsbericht over een kinderfeestje met cowboys en indianen wat georganiseerd werd door Tivoli Vredenburg en waar mensen over vielen. Vind ik allemaal echt iets te ver gaan. Ik let er allemaal niet zo op, ik lees gewoon een boek omdat ik het wil lezen en niet om het te bashen. Ik heb het bewuste artikel over het bewuste boek trouwens ook gezien. En ik snap wel waar het vandaan komt. Maar, zoals gezegd, ben ik het er wel mee eens. Met jou. Dat we het allemaal gewoon maar eens los moeten laten, want het lijkt wel een trend te worden nu. En geen leuke trend. Auteurs moeten gewoon lekker hun ding doen en als het verhaal me aanspreekt lees ik het toch wel. In het buitenland is het allemaal een stuk erger, maar ik zie het helaas ook overwaaien naar Nederland.

  3. Wat een sterk artikel! Ik ben het helemaal met je eens! Ik kan me vooral ergeren aan mensen die dan zeggen: ”Ik hoorde dat het problematisch is en dus lees ik het niet.” En er dan ook nog een rating aan toevoegen. Natuurlijk heb je het recht om het boek dan niet te lezen, maar om het boek dan meteen negatief te beoordelen terwijl je het niet gelezen heb, dat vind ik erg laag.
    Ik zie inderdaad die trend ook overwaaien naar Nederland helaas. En ik heb soms ook het gevoel dat als jij het ‘problematische’ niet aangeeft in je review en gewoon enthousiast bent, dat je dan als boekblogger niet meer serieus genomen wordt. Want jij bent degene die het boek niet goed genoeg leest om het op te vallen. En juist op die manier komt de trend steeds meer in Nederland terecht, ben ik bang.
    Ik blijf lekker boeken lezen waar ik zelf zin in heb en probeer me niet te veel aan te trekken van de ‘waarschuwingen’. Lekker zelf beoordelen wat ik er van vindt.

  4. Pingback: Blogger Lovin #25 | Zwartraafje

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.