Wanneer je een problematisch boek leest

Laatst was ik met vriendinnen in gesprek over lezen en hoe het veranderd is de loop van de tijd. Natuurlijk is verandering niet per definitie slecht en ik denk dat het ook goed is dat er steeds meer diverse boeken op de markt komen. Maar er is een dingetje wat mij best een beetje irriteert: het woord PROBLEMATISCH.

Laat ik uitleggen wat ik daar mee bedoel, mag je dan niet meer aangeven dat je iets in een boek problematisch vond? Nee dat wil ik hier niet mee zeggen. Wat ik er wel mee wil zeggen is dat ik me soms afvraag in hoeverre we hier in doorslaan. Want tegenwoordig is het lezen van Jip en Janneke nog problematisch. Er is gewoon echt een groep mensen die overal iets problematisch in zoeken en dat vind ik wel echt irritant.

Want tegenwoordig is het lezen van Jip en Janneke nog problematisch.

Mensen zijn niet perfect, dat zullen we ook nooit worden en ergens misschien ook maar goed. Want een wereld vol perfecte mensen is ook niet alles. Neemt niet weg dat ook ik alle moordenaars en ander gespuis graag zou willen zien verdwijnen natuurlijk! Maar het leven is nu eenmaal zoals het is en ik merk dat ik het gewoon irritant begin te vinden als mensen in elk boek iets zoeken wat problematisch is. Dat ene racistische personage, dat ene boek waar geen divers personage in zit. Het moet allemaal uitvergroot worden.

Dat ene racistische personage, dat ene boek waar geen divers personage in zit. Het moet allemaal uitvergroot worden.

Aan de andere kant als bijvoorbeeld een blanke auteur schrijft over mensen van kleur is het ook niet goed, want hoe weet die persoon nou hoe het is? Is iemand niet lesbisch maar schrijft wel over een personage dat dit wel is is het ook niet goed. Voor auteurs wordt het een beetje een damned if you do, damned if you don’t wereldje. Auteurs trekken zelfs boeken terug omdat er één iemand zegt dat het problematisch is.

Snap je een beetje waar ik naar toe wil? Het wordt bijna problematisch! Als lezer ontkom je ook niet aan bakken kritiek want als je benoemd dat je een boek super tof vond krijg je meteen mensen over je heen die je wel even vertellen wat er mis is met het boek. Dat je racistisch of homofoob bent omdat je het een tof boek vond. Euhm ja want zo werkt het in de wereld natuurlijk, het feit ook dat ik een boek goed vind, betekend niet dat ik niet in kan zien dat er misschien iets niet goed is aan een boek. Het weegt alleen op dat moment misschien niet op tegen de rest van de verhaallijn. Ik denk dat we op dit moment een hele hoop own voice auteurs hebben die prachtige boeken schrijven, auteurs die zich verdiepen in de wereld en er mooie boeken over schrijven. Maar net als in de echte wereld zijn ook de personages niet perfect. Laten we eens leren om elkaar te respecteren, vind je een boek niet tof door wat er in gebeurd? Prima en dat mag je ook benoemen maar laten we alsjeblieft ophouden met elkaar en auteurs bashen voor wat we leuk vinden.

Het feit ook dat ik een boek goed vind, betekend niet dat ik niet in kan zien dat er misschien iets niet goed is aan een boek.

Iets wat ik ook steeds meer zie gebeuren is dat mensen oude boeken gaan beoordelen, laten we eerlijk zijn, de wereld was toen ook heel anders en mensen dachten anders over dingen in die tijd. Hou op met overal iets achter zoeken en geniet gewoon weer van boeken! En vind je een boek niet leuk? Niemand dwingt je om het te lezen! ( Tenzij het voor school is misschien. )

Misschien ben je het helemaal niet eens met wat ik hier schrijf en misschien ook wel, hoe dan ook ik ben erg benieuwd naar hoe jij hier in staat. Laat het me weten in de comments.

20 gedachtes over “Wanneer je een problematisch boek leest

  1. Helemaal met je eens!

    Zo was een paar jaar terug elk 50 Shades soort boek praktisch een bijbel voor vrouwen!

    Na de MeToo zie ik overal mensen die deze boeken afkraken want potverdorie ze zei nee en wie is hij om haar dan te overreden! Hij verkracht haar volgens sommige….. en als je dan zegt dat je van deze boeken houdt? Oh boy…. berg je maar!

    Er is psychisch iets mis met je! Je begrijpt de boeken niet of er moet iets mankeren aan je intellect!

    Ik word er ook doodmoe van dat in elk boek elke partij vertegenwoordigd moet worden omdat het anders niet divers is en kan me niet voorstellen hoe krampachtig het nu moet zijn om een boek te schrijven!

    LGBTQ? Check!
    Verschillende nationaliteiten? Check!
    Geen opdringerige mannen? Check!
    Feminisme? Check!!!

    Auteur zijn anno 2019…. ik benijd ze niet!

  2. Helemaal mee eens! Alles moet uitvergroot worden, waardoor het soms zo geforceerd overkomt. Laat mensen gewoon genieten van boeken: laat auteurs lekker zelf beslissen waar ze over willen schrijven.

  3. Ik ben het zo ontzettend hard met je eens. Het is soms zo vermoeiend. Persoonlijk vind ik het juist wel wat hebben als een personage problematisch is omdat het realistisch is. Mensen zijn niet allemaal perfect. Verre van! Ik vind het tof als auteurs dat durven te laten zien.
    En dat een personage problematisch is betekend niet dat een boek problematisch is.

    En dankzij ‘problematische’ personages worden lezers bewuster van negatieve gedachten en handelingen waardoor ze er zelf alles aan doen om niet zo te denken / zijn. En lezers krijgen inzicht in hun eigen normen en waarden Je kunt dus ook beweren dat deze zogenaamd ‘problematische’ boeken ook gewoon erg belangrijk zijn

  4. Ik ben het hier echt helemaal mee eens! Het is gewoon nooit goed wat een auteur ook doet.

    Zeker ook met het stukje over oude boeken ben ik het eens. Ik zag laatst een blogpost waarin iemand alles opsomde wat verkeerd was aan pride&prejudice zonder ook maar een moment stil te staan bij het feit dat er toen heel anders gedacht en geleefd werd!

    Fijn dat je hier een post over hebt gemaakt en eens een tegen geluid laat horen!

  5. Ben het helemaal met je eens. Hetzelfde dat er vaak raar naar je gekeken wordt als je alleen romans leest. Laat iedereen gewoon in zijn of haar waarde.

  6. Zelfs JK Rowling valt hieraan ten prooi, dus ja, het gaat ver. Als je eender welk boek maar genoeg ontleed kan je namelijk altijd wel iets “problematisch” vinden. Specifieke elementen in een boek (zoals de romantisering van roken bijvoorbeeld) haal ik persoonlijk altijd aan als zijnde problematisch. Zeker wel mijn taak als recensent, vind ik, maar een auteur daarvoor op de brandstapel gooien is zelden tot nooit nodig. Ik bedoel, had JK echt in een jeugdboek van twintig jaar oud moeten vermelden dat Dumbledore homo was? Eh. Volgens mij niet. “Moeten” is sowieso belachelijk. Persoonlijk voorbeeld: een verhaal van me waarin een moslimmeisje (wel maar kort, als randpersonage) en een biseksueel personage voorkwamen maar er volgens bepaalde proeflezers toch meer diversiteit in had moeten zitten. Terwijl ik verdorie echt mijn best had gedaan 😀 Dus ja, inderdaad, damned if you do … Althans door sommigen!

    • Oh nog even een aanvulling: boeken voor volwassenen geraken wat mij betreft wel met veel meer weg. Op YA ben ik strenger als er bijvoorbeeld lustig gerookt wordt of gevreeën zonder condoom, omdat het toch over jonge lezers gaat. Dát vind ik problematisch, persoonlijk. De auteur daarop wijzen is wat mij betreft geen cancel culture, maar wel een wake-up call. Maar als je kink nu 50 Shades is, hé, knock yourself out 😀

    • Dat laatste wat jij benoemd is dus precies wat ik bedoel inderdaad en natuurlijk mag je dingen benoemen in je recensies. Maar tegenwoordig is het niet meer benoemen en dat is erg jammer. En het is ook heel jammer als de personages er juist heel erg geforceerd ingeschreven worden.

  7. Ik ben het hier niet helemaal mee eens. Natuurlijk klopt het dat er sommige mensen te ver gaan met bepaalde uitspraken, maar vaak gaat het niet over grote dingen. Het is logisch dat je als schrijver schrijft over de dingen die je kent, dus als je wit en hetero bent de hoofdpersonages daar op laat lijken. Het is alleen een kleine moeite om ergens een bijpersonage te noemen die bijvoorbeeld is een same-sex relatie is of niet wit is. Dat kan namelijk in 1 zin zijn in het hele boek en toch geeft het een grote groep mensen een gevoel van acceptatie. Het is ook niet dat elk boek zo moet zijn, maar op dit moment is zo’n 95% van de boeken niet inclusief.
    Daarnaast support ik sowieso geeft boeken die het normaal maken dat mannen opdringerig zijn. Er kan zo’n man in een boek zitten, maar als dat in het boek als oké wordt omschreven en als hij zijn zin krijgt wordt het wel in de echt wereld ook weer normaler gemaakt.
    Ik begrijp dat sommige mensen hier te ver in gaan, maar zulke onderwerpen zijn in mijn ogen wel belangrijk om te bespreken

    • De onderwerpen zijn zeker belangrijk om te bespreken! En het feit dat er diversiteit in boeken zit is ook helemaal niet het probleem. Maar ik denk dat het soms wel moeilijk is. Zoals ik al aangeef denk ik dat het soms ook best lastig is voor een hetero, blanke auteur om te schrijven over LGBT personages of mensen van kleur. Want heel vaak wordt meteen geroepen dat ze het niet goed doen en er zullen zeker auteurs zijn die totaal de plank misslaan maar ik denk dat er ook best auteurs zijn die heel erg hun best doen en dan helemaal afgebrand worden. Dat is een beetje mijn punt met deze hele discussie, en het feit dat er eigenlijk ook niet meer naar elkaar geluisterd kan worden. Iedereen valt elkaar meteen aan en auteurs worden bij voorbaat al helemaal afgebrand. Ik vind dat we daar ook best eens wat van mogen zeggen. Want sommige reacties zijn ook echt niet normaal op social media. Dat is eigenlijk ook een beetje wat ik met dit stuk wil zeggen.

      • Dat begrijp ik en daar ben ik het ook mee eens. Het ligt voornamelijk aan de manier waar op dingen worden gezegd. Als mensen gewoon in een vriendelijke discussie met elkaar zouden gaan, zou het voor iedereen fijner zijn.

  8. Om eerlijk te zijn ben ik best in schok van al deze harde reacties. Als ‘divers’ persoon voelt dit alsof iemand een harde klap in je gezicht geeft om dan te moeten zeggen dat je je niet moet aanstellen. Ja ik ben de heteronormatieve whitewashing beu en dan heb ik het niet enkel over boeken maar over alle mainstream media. En wat je zegt over mensen die schrijven en geen own voice auteurs zijn: als iemand slecht een hetero relatie beschrijft straf je dat toch ook af in een recensie? Waarom zou dat dan anders zijn voor een relatie die niet hetero is of de ervaringen van een personage zoals bijvoobeeld rascisme. Het klopt dat je boeken niet kapot moet bekritiseren, maar er moet zeker geduid worden als bepaalde dingen problematisch en incorrect zijn, want als dit niet gebeurt dan krijg je een hoop vooroordelen die enkel meer schade aanbrengen, alsof iedereen die niet blank en hetero is al niet genoeg gemarginaliseerd wordt. Vandaar: nee, we geven geen koekjes omdat mensen proberen. Zeker niet als ‘proberen’ enkel tot meer schade leidt.

    Maar goed, moest je nog je twijfels hebben, lees deze blog want zij zegt het beter dan ik zou kunnen: https://kladblog.weebly.com/de-blog/overdiversifiering-van-boeken

    • Ik zeg ook nergens dat je er niks over mag zeggen. Wat ik wel vind is dat er op dit moment zo’n grote loep ligt op zo’n beetje elk young adult boek. En ik denk dat het ook belangrijk is om te kijken naar het personage, is dit een racistisch personage of is het een racistisch boek? Hoe graag ik racisme in welke vorm dan ook zou willen uitroeien dat zal waarschijnlijk nooit helemaal lukken en als je een boek schrijft wat de maatschappij vertegenwoordigd zitten er ook dat soort mensen bij helaas. Wat mij vooral stoort is dat onder zo’n beetje elke reactie over een boek wel één iemand is die zegt: dit boek is problematisch. Tja misschien moeten we dan maar niet meer lezen? Ja ik ben blank en ja ik ben hetero dus ja ik val daar binnen de norm. Maar ik ben ook dik en dan niet een klein maatje meer. Over het algemeen worden wij ook niet echt lekker neergezet in boeken. Stoor ik me daar aan? Ja tuurlijk maar ik ga niet bij elke auteur zeggen: die heeft een slecht dik personage geschreven. Daarom is dit boek problematisch en daarom ben jij die het leest en leuk vind of de auteur ook problematisch. Want dat is de heksenjacht die nu helaas op elkaar geopend wordt. En dat is wat mij tegen het hoofd stoot het feit dat hele oude boeken zoals pride and prejudice aan dezelfde standaarden wordt gehouden als nu. De tijd dat mensen rustig met elkaar in gesprek wilde gaan over dit soort onderwerpen is helaas vaak voorbij. Veel mensen gooien alleen maar rotzooi naar elkaar en luisteren niet meer. Er wordt niet meer op een respectvolle manier met elkaar gepraat en dat is heel jammer.

      • Maar er is ook een verschil tussen een racistisch personage en een racistisch boek, dat ben ik volledig met je eens, maar dat is het verschil tussen pakweg the hate u give en de negerhut van oom Tom vergelijken. Enkel een racistisch personage kan ook problematisch zijn als dit niet geduid wordt, want dat zorgt voor normalisering. Dat zorgt voor het normaliseren van racisme en dat is dus fout. Analoog geldt dit voor stereotype lgbtq+ zaken, het stigma dat op mentale problemen ligt en bodyshaming, want die zijn ook nog vaak vreselijk verwerkt in boeken en dat kan wel degelijk problematisch zijn als ze bijdragen tot een groter, foutief denkbeeld.

        Natuurlijk moet hierover in dialoog gegaan worden, absoluut, maar het is makkelijk zeggen dat dit soort onderwerpen ‘lastig’ zijn als je blank en hetero bent. Want zo gaat dat dan. Schrijvers die zeggen: “Ik heb mijn best gedaan, maar het is lastig.” Wel voor mensen die niet aan die norm voldoen is het gewoon pijnlijk om te zien hoe vreselijk gestigmatiseerd ze worden of hoe ze simpelweg verzwegen worden. Dit zorgt voor veel woede en in woede gaat natuurlijk nuance vaak verloren. Dat zou duidelijker kunnen absoluut, maar dat laat niet weg dat de woede vaak gegrond is.

        En bon, dat je klassiekers niet aan dezelfde normen moet leggen als vandaag de dag, dat weet ik ook wel, maar dat laat niet weg dat ik pakweg de Ilias een vreselijk boek vond door de vreselijke misogyne aard ervan. Het doet pijn aan mijn ogen, zal ik het zo stellen.

        • Het foutief neerzetten van een positief zelfbeeld leef ik zelf dagelijks mee, ook wat betreft mentale problemen. En ja vooral dat eerste vind ik verschrikkelijk om te zien vooral als mama van drie jonge meiden. Mijn dochter van 7 komt regelmatig thuis met het verhaal dat iemand heeft gezegd dat haar boterham met pindakaas heel slecht is en dat ze daar dik van gaat worden. En ja het maakt me boos dat dit gebeurd, maar ik val daarin mensen niet aan, ik probeer deze mensen een andere visie mee te geven door rustig te blijven maar ook door er soms voor te kiezen het gevecht niet aan te gaan. Omdat mensen soms zo vast zitten in hun denkbeeld. Het feit dat je ergens boos over wordt is helemaal niet erg en ik denk ook nodig om de wereld te laten zien wat er mis gaat. Maar dat is nooit een excuus om echt mensen zwart te maken, om mensen helemaal af te kraken. Of dit nu lezers of auteurs zijn.
          Het is nu al een aantal keer gebeurd dat iemand een recensie plaatst over een boek waar ze racisme in zien, dat boek wordt compleet afgemaakt en in sommige gevallen teruggetrokken. Terwijl er ook anderen geluiden zijn en die geluiden komen niet alleen van blanke hetero mensen. Er ontstaat een soort heksenjacht en ik mag toch hopen dat we dat inmiddels wel een beetje achter ons gelaten hebben.
          Ik denk ook dat het reageren vanuit die woede op de manier die nu gebeurd er juist voor zorgt dat de gesprekken blijven hangen en mensen niet meer naar elkaar willen luisteren. Dit geld overigens voor beide kampen!

          Wat betreft auteurs die zeggen het is lastig, die zullen er zijn. Maar ik geloof ook echt wel dat er hetero blanke auteurs zijn die er echt moeite voor hebben gedaan en/of nog steeds doen en het oprecht lastig vinden. Want je weet ook niet hoe het is om een persoon van kleur te zijn of anders geaard dan hetero. En al die mensen ervaren alles ook weer anders, er zijn mensen die nu nog last hebben van de slavernij er zijn mensen die zeggen dat het in het verleden ligt en ze daar geen last van hebben. Wie spreek je op zo’n moment, er is niet één waarheid, niet één beleving dus ja ik denk dat dit voor een auteur wel lastig is!
          Nogmaals ik vind het hartstikke goed dat er meer diversiteit komt in boeken en dat het als normaal gezien word en niet als bijzonder omdat we nu eenmaal allemaal verschillend zijn. Maar de manier waarop nu gesprekken worden gevoerd is naar mijn mening niet de goede manier. Het is een verschil of iemand tegen je zegt, goh leuk dat je het boek tof vond maar ik heb het ook gelezen en als iemand van kleur vond ik dit niet prettig in het boek. Als dat je naar elkaar gaat staan schreeuwen en iemand gelijk uitmaakt voor racist want dat gebeurd nu wel regelmatig.
          We kunnen heel veel van elkaar leren, maar op deze manier blijven er kampen die niet naar elkaar willen luisteren. En wat ik ook zeg in mijn post de wereld is helaas niet perfect en ja je mag benoemen dat je iets niet oké vind en daar mag je boos over worden maar je kunt ook niet voorkomen dat er nooit iemand zich onprettig voelt bij een personage.

  9. Ik vind dit heel erg lastig. Ik heb over de jaren drie boekenkasten verzameld die gevuld zijn met boeken. Ik lees alleen Nederlands want ik heb dyslexie (thank you, Percy Jackson voor het ontkrachten van mijn haat daarvoor). Van die drie boekenkasten kan ik nog geen kast vullen met alle boeken waarin een zogenaamd divers personage zit. Iemand die niet hetero, blank of gezond is, zij het geestelijk of lichamelijk. Als ik ga kijken naar het percentage van deze boeken waarin het het hoofdpersonage betreft dan vul ik waarschijnlijk nog geen plank. Nog geen plank! En al die boeken komen uit de laatste drie, vier jaar? Ik las een paar dagen terug ergens dat boeken tegenwoordig meer LHBTQ dan hetero relaties hebben en dat kwetst me best wel. Er komen nu meer boeken met LHBTQ personages uit, ja, maar er moet ook een hele inhaalslag komen. Ik kon voor mijn achttiende verjaardag geen personage vinden met mijn seksualiteit. Te laat, want toen had mijn omgeving er al in geramd dat het ‘lastig’ was, dat ik beter hetero kon zijn. Enig idee hoe veel haat dat veroorzaakt? Het is namelijk de reden dat ik moest huilen toen ik Leah Burke las en het is ook de reden dat ik woedend werd dat iemand haar lesbisch noemde, puur omdat ze nu een relatie heeft met een vrouw. Het eerste boek dat ik las met een biseksueel hoofdpersonage was niet eens goed. Het hoofdpersonage ging namelijk vreemd en dat werd weggezet als iets standaards voor biseksuelen, net als trio’s. Ooit op een date geweest waar mensen weglopen zodra ze je seksualiteit horen omdat je toch vreemdgaat? Of je anders meteen een trio aanbieden? Boeken met problematische onderwerpen die niet ontkracht worden, doen mensen in het echte leven pijn omdat zij de consequenties dragen. Goede representatie is belangrijk want het gaat hier niet om vampiers, maar om mensen zoals ik. Soms zeggen mensen dat boeken nu te divers zijn, maar dat juich ik alleen maar toe. Hopelijk vind een andere biseksueel wel eerder een goed voorbeeld. Boeken moeten een afspiegeling zijn van de samenleving en de samenleving is niet blank, hetero en volledig gezond. Boeken met veel diversiteit wegen op tegen honderden jaren zonder. Is dat nu werkelijk iets slechts? En zo fanatiek is de Nederlandse markt nog niet eens. Ik heb bijvoorbeeld nog geen enkel personage gezien met PTSS of dat aseksueel is. Er zijn nog steeds mensen die nog nooit iemand die op hen leek in boeken zag en dat is erg. Want wilde we als kind niet allemaal de Totally Spies zijn die qua uiterlijk het meeste op ons leek? In ieder geval bij de eerste aflevering als we hun karakter nog niet kenden? Ik vind juist dat het aankaarten van problematische personages of aspecten een meerwaarde is. Mensen die je recensie lezen kunnen namelijk aan de hand daarvan bepalen of het boek iets voor hen is of niet. Ik lees bijvoorbeeld geen enkel boek meer met een vreemdgaande biseksueel. Natuurlijk, sommige biseksuelen gaan vreemd, net als hetero’s, maar ik ga geen geld uitgeven aan iets dat dat als stereotype alleen maar promoot terwijl het mij belemmerd. En dus lees ik ook geen boeken die mensen met een andere huidskleur of ziekte kunnen beperken. Ik heb die keuze voor mezelf gemaakt en dat kon, maar dat had niet gekund als recensenten niet aangaven in hun recensies dat het in boeken zat.

    • Het gaat mij er ook helemaal niet om dat het niet in boeken mag, heel graag zelfs want hoewel ook mijn meiden blank zijn, is het nog niet zo dat ze ook hetero zijn. ( zijn 2, 5, en 7 ) misschien weten zij dat al wel maar wij nog niet. Dus ja boeken met diverse personages is heel goed. Het gaat er mij over dat mensen die benoemen dat ze een boek goed vinden compleet afgemaakt worden omdat er een problematisch personage of verhaallijn in zit. Dat er dan meteen geroepen wordt je dat je dan racistisch bent of homofoob. Terwijl dat natuurlijk onzin is. Want ik denk dat we ook veel kunnen leren van problematische personages en verhaallijnen, dat we in gaan zien dat dit niet oké is, dit is ook wat je uit een verhaal kan halen en een reden zijn waarom je een verhaal goed vind. Wat mij irriteert is dat auteurs compleet afgebrand worden op wat ze schrijven, of dat ze geen diverse personage in hun boek hebben, dit bij hun volgende boek wel proberen te doen maar het dan nog niet goed of niet goed genoeg is. Ik denk dat beide kampen hierin ook best eens naar zichzelf mogen kijken en zich af mogen vragen oké hoe kunnen we op een goede manier het gesprek aan gaan in plaats van discussies waar geen einde aan zit. Maar wat ik vooral ook probeer te zeggen is dat ik vind dat het soms moeilijk is om te zeggen dat je iets goed vind, want welk boek je ook oppakt er is altijd iemand die zich gepijnigd voelt door een boek. Er zullen altijd mensen zijn die over bepaalde dingen vallen in een boek en dat is oké maar je hoeft ook niet iedereen continue aan te vallen. Want helaas is dat nu wel wat er heel veel gebeurd en dat is iets wat natuurlijk helemaal niet oké is.

      • Ik denk dat het een beetje geven en nemen is. Recensies zijn toch voornamelijk voor andere lezers om te bepalen of ze een boek willen lezen. Ik zelf vind het heel fijn als een recensent noemt ‘oh, ik vind dit boek geweldig, maar er zitten wel wat aspecten in waar je eventueel over zou kunnen struikelen namelijk…’ of ‘ik vond dit boek verschrikkelijk, maar het heeft ook deze toffe punten…’ Niets is helemaal goed of slecht en niemand zou belachelijk moeten worden gemaakt om de dingen die hij of zij leuk vind. Zeker omdat iedereen over andere dingen struikelt en je inderdaad van sommige problematische onderwerpen kunt leren als ze goed uitgewerkt zijn. Dat gebeurt niet altijd, maar dat moedig ik zeker aan. ik ben trouwens van mening dat je als recensent een bepaalde verantwoordelijkheid hebt om ook negatieve aspecten te benoemen voor toekomstige lezers, maar ik weet niet hoe jij hier tegen aan kijkt?

        • Precies het is ook geven en nemen van beide kanten en ik denk dat de meeste lezers ook we zien wat er problematisch kan zijn aan een boek. Want wat voor de één problematisch is, hoeft niet problematisch te zijn voor de ander natuurlijk. Ik denk dat het belangrijk is om in je recensies een goed beeld te scheppen van wat je gelezen hebt en als je iets tegenkomt wat je echt niet oké vind of waarvan je vind dat dit misschien een struikelblok zou kunnen zijn voor lezers dit zeker benoemd moet worden. Ik denk alleen dat je het er niet altijd uit zal filteren. Aangezien je tot een bepaalde groep hoort in mijn geval hetero mensen en je kennis van andere groeperingen daarin altijd wat beperkt zal zijn. Ook al zou je een aantal vrienden hebben met een bijvoorbeeld een andere seksuele geaardheid zullen die bijna allemaal dingen op hun eigen manier ervaren ( in your face homofobe dingen daargelaten natuurlijk! ). Dus zal het altijd de interpretatie van de lezer zijn. Ik vind het ook echt geen probleem als mensen mij aanspreken en zeggen: Joh je hebt dit boek gerecenseerd en ik heb dit of dat er ingelezen wat ik erg onprettig vond als persoon van kleur of als iemand die bijvoorbeeld biseksueel is. Het gaat er meer over dat het respect over en weer zo ver te zoeken is, dat mensen elkaar af maken voor wat ze leuk vinden of niet leuk vinden natuurlijk. Dat vind ik erg vervelend en jammer. Want ik denk dat we op een goede manier heel veel van elkaar kunnen leren!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.