Lezen met een depressie

Hoewel ik nu geen depressie heb, merk ik wel dat ik de afgelopen tijd mezelf een beetje voorbij ben gelopen. Het is hectisch met werk en privé en ik vraag dan vaak teveel van mezelf. Ik ben dan snel overprikkeld en ik heb de concentratie van een goudvis ( al weten we niet hoe lang die zich concentreren haha ). Dat alles zorgt er ook weer voor dat ik of heel weinig lees, of juist heel veel in boeken duik.

Lezen met een depressie is heel anders als lezen wanneer je dit niet hebt, ik weet dat inmiddels maar al te goed. Tijdens mijn zwangerschap van Sanne had ik een depressie en ik bijna de gehele zwangerschap geen boek aangeraakt, ik kon me er niet op focussen en had ook gewoon echt geen zin om te lezen. Hoewel ik wel boeken bleef kopen slonk mijn TBR op geen enkele manier. Het zat er gewoon niet in, de verhalen boeide me niet en zelfs mijn favoriete boek kon me niet uit deze dip halen.

Als je een depressie hebt is het vaak zo dat je geen plezier meer hebt in de dingen waar je normaal altijd wel plezier in had. Laat lezen één van de dingen zijn waar ik veel uithaal. Aangezien ik me terug kan trekken en me even af kan sluiten van alle prikkels en ik ben even weg van de wereld. Maar als je hoofd niet stilstaat werkt het gewoon niet.

Want alle prikkels komen veel harder binnen, dat geluidje van je telefoon tja dat moet je even checken toch? Misschien mis je wel iets. In mijn geval de kinderen die door het huis rennen en herrie maken, hou alsjeblieft op want ik kan het niet hebben. Het voelt dan alsof je de hele dag op de kermis bent of in een druk attractiepark en je kan het gewoon niet meer overzien.

Tegelijkertijd wil je zo graag even rust maar dat is vaak ook heel moeilijk zeker in deze wereld waar je altijd te bereiken bent en in mijn geval als moeder natuurlijk ook niet. Ik kan zeggen: nou mamma gaat even in bed liggen, blijven jullie even lief spelen? Wat voor mij betekende dat ik in de avonden zo moe was dat ik al vroeg in bed lag….om daar dan weer niet te kunnen slapen.

Maar goed lezen als je een depressie hebt is dus heel anders, je hebt er de energie vaak niet voor. Verdrietige boeken komen veel te hard binnen en je hebt absoluut geen zin in een heel blij boek, want je voelt je helemaal niet blij. Ik heb tijdens mijn zwangerschap van Sanne geleerd dat ik het moet loslaten, dat ik moet denken: Weet je wat laat maar even gaan en maak je er maar niet druk over die boeken lopen niet weg. En hoewel me dat redelijk af ging merkte ik wel dat er toch altijd een stemmetje in mijn achterhoofd was dat zei: moet je al die boeken zien, die je allemaal laat staan zo lees je nooit alle boeken in je kast uit. De tweestrijd was bij mij dus altijd wel aanwezig.

Heb jij ooit een depressie gehad? Hoe ging het lezen bij jouw toen?

3 gedachtes over “Lezen met een depressie

  1. Een depressie is helaas nooit helemaal weg maar sluimert stiekem op de achtergrond en geeft je af en toe gewoon deze nare gevoelens wanneer dingen even niet zo lekker lopen!

    Net als jij kan ik me dan ook nooit lekker focussen op boeken!

    Wat ik wel altijd merk is dat onze ‘boeksloerie’ boeken zoals die van Abbi Glines dan wel net me een beetje uit die dip trekken…. tja, je bent een boeksloerie of je bent het niet he 😉

    Maar een ya of fantasy? Nope dat gaat niet lukken!

    Netflix aanzetten en maar naar series liggen kijken is voor mij dan altijd een betere oplossing! En als ik dan alleen thuis ben kijk ik iets waardoor ik gegarandeerd ga huilen!

    Jank ik heerlijk uit en neem ik een douche om de tranen weer weg te wassen en dan kan deze ex depri stresskip moeder er weer even tegen aan!

    Kop op lieverd ♥ we komen er altijd weer door heen!

    Na regen komt zonneschijn zeggen ze, nou die verrekte zomer mag wel eens opschieten voor ons!

    Dikke knuffel ♥

  2. Ik heb een depressie en op dit punt verwacht ook niet meer dat deze weggaat. Er zullen periodes zijn dat het beter gaat met de depressie maar ook mindere perioden en ik merk dat ik mijn medicijnen echt nodig heb.

    Bij mij uit het zich in lezen ook wel al lees ik nog steeds wel veel. Maar dan lees ik een novella. Of een dun boek. Ik moet dan in ieder geval geen boek pakken van 800p wat ik dan ook de laatste 2 jaren weinig heb gedaan. Dat wil ik wel weer. Momenteel merk ik het meer in het bloggen, dat ik heel snel afgeleid ben door twitter of iets als ik bezig ben met een blog post. Dat gaat dus ook ontzettend langzaam haha.

    In de tijd van mijn burn-out had ik ontzettend veel moeite met lezen. Maar toen zat alles vast boven in en mijn hoofd voelde te zwaar aan voor mijn nek Dus ja dan kan je ook niet echt lezen. Maar toen het wel ging heb ik wel gevonden dat ondanks alles het mij wel een fijn gevoel geeft. Even weg van al dat andere. En ja op de ergste dagen werkt dat niet maar dan de volgende dag alsnog weer extra rust pakken en een boek. Al kan ik me voorstellen dat dit lastiger is met 3 kinderen dan maar 1.

  3. Ik weet niet of ik al te maken heb gehad met een depressie maar de symptomen die je omschrijft klinken desalniettemin heel herkenbaar. Waarschijnlijk komen ze deels overeen met de chronische vermoeidheid waar ik mee kamp. De laatste jaren ben ik steeds meer uitgeput en ik merk dat ik daardoor ook gewoon minder aankan. Dan heb ik nog meer last van pijnklachten, slaap ik nog slechter als anders en kan ik me amper concentreren op een boek. Dankzij Goodreads kan je de verschillen echt duidelijk zijn in het aantal gelezen boeken per jaar. Het contrast valt echt op. Zelf vind ik het vooral jammer omdat lezen me net een ontsnapping toereikte aan al die zaken die ik liever probeer te negeren.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.