Supernatural eindigt: En dit is waarom ik niet oké ben

Het is 22 maart en ik scroll nietsvermoedend door mijn tijdlijn. Ik volg heel wat mensen die net als ik groot fan zijn van Supernatural en ik zie geschokte berichtjes. In eerste instantie denk ik nog: De aflevering zal wel spannend zijn geweest dus snel kijken. Maar dan komt er een filmpje voorbij van Jared, Jensen en Misha…..dat filmpje veranderde mijn dag wel even. Want na 15 seizoenen is het voorbij, Supernatural stopt, we krijgen nog één seizoen en dan is het echt klaar.

Ik kijk het filmpje op repeat, omdat ik het niet kan en misschien ook niet wil geloven. De dag die wij als fans allemaal vreesde is nu toch echt daar. En ik weet niet zo goed hoe ik me moet voelen, ik snap het, 15 seizoen is echt heel lang zeker als je bedenkt dat Jared en Jensen er alle 15 seizoenen bij waren. Tel daarbij alle conventies op en ik wil gewoon niet weten hoe druk hun schema is!

Maar Supernatural betekend veel meer voor mij dan gewoon alleen een show, voor mij begon het in oktober 2006, dat is het moment dat de eerste afleveringen uitgezonden werden in Nederland en ik was er klaar voor. Ik was er klaar voor om na Buffy en Angel weer een serie te vinden waar ik me helemaal in kon onderdompelen. Waar ik elke week van kon genieten. Nou ja dat elke week genieten was helaas van korte duur want het was al snel weer van de buis ( gek he een serie die niet loopt om half 12 in de avond op een maandag…..) Maar goed mijn liefde voor de serie bleef bestaan. Ik kocht de dvd’s en ik verslond de afleveringen. Ik zocht de acteurs op online ik wilde zoveel mogelijk weten van deze show. De vriendschap tussen Jared en Jensen was even mooi  als hun relatie als broers op tv. en ik vond het fantastisch. elk jaar verwachte ik ergens wel dat ze zouden zeggen: Het is mooi geweest we stoppen er mee, maar telkens kwam er weer een seizoen bij.

Ik werd langzaam aan een full blown fangirl, met kleding, fanfiction en alles wat ik maar kon vinden. Ik dronk het op en in 2014 ging ik voor het eerst naar een conventie van Supernatural. Mijn favoriet zou er niet zijn maar dat maakte mij helemaal niks uit. Want ik ging leden van de cast ontmoeten en ik was in de zevende hemel. Na mijn eerste ervaring kriebelde het om nog eens te gaan, maar dan wel naar eentje waarvan ik zeker was dat mijn favoriet er zou zijn. Dat werd Jus in Bello in Italië, wat heb ik veel gestrest over mailtjes die je moest sturen en hopen dat je die ene foto opp zou krijgen. Ik kan me zelfs nog herinneren dat ik in de de bioscoop zat toen ik het mailtje kreeg dat ik mijn foto opp met Jensen had en ik een klein vreugde dansje deed. Mijn dag kon niet meer stuk! Jus in Bello was een fantastische ervaring, ik leefde al die dagen op een Supernatural wolk samen met andere fans.

Maar er was ook een donker randje, want Jared was er niet, hij was terug naar huis omdat het mentaal niet goed met hem ging. Dat was het moment dat ik besefte dat mijn helden ook niet onaantastbaar waren en dat ik snapte hoe hij zich voelde, ik kampte immers met een postnatale depressie. Het was mooi om te zien hoe we met zijn alleen een lied voor hem zongen, hoe iedereen hem steunde in zijn strijd en hoe hij dit omgezet heeft in een prachtige campagne: Always keep fighting.

Dat is wat ik heb gedaan, gevochten voor mezelf, mezelf verteld dat ik er mocht zijn en dat dit leven zoveel meer te bieden heeft. Supernatural was een soort lifeline die ik had, ik hield me vast aan de afleveringen die nog kwamen want ik moest weten hoe dit af zou lopen. Zelfs als ik me helemaal niet goed in mijn vel voelde was daar Supernatural om me er weer boven op te helpen. Deze show betekend meer voor me dan alleen maar vermaak, het is mijn safe haven en de Supernatural family is de beste family die je je kan wensen. We steunen elkaar, we zijn er voor elkaar en we snappen elkaars referenties haha.

De acteurs van Supernatural zijn stuk voor stuk echt zo fantastisch, hoe ze er zijn voor hun fans, hoe ze er zijn voor goede doelen en ons allemaal mee krijgen om deze te steunen. Het is echt heel mooi om te zien. Ik heb al meerdere acteurs mogen ontmoeten van verschillende films en series inmiddels maar de Supernatural cast is speciaal jongens. Het is echt een familie en wij horen er als fans allemaal bij. Hoe mooi is dat?

Maar het is niet alleen de moeilijke tijden waar ze me doorheen gesleept hebben, het is ook de ontwikkeling die ik doorgemaakt heb. Ik ben moeder van 3, over de 30 en ik schaam me geen moment meer voor het feit dat ik verander in een Fangirl op het moment dat Supernatural genoemd wordt. Het voelde altijd een beetje als: Hier ben ik te oud voor, dit kan ik echt niet meer doen. Maar nu denk ik: Als je het niks vindt dat ik in mijn Supernatural shirt met Supernatural tattoos mijn kind van school kom halen dan kijk je maar de andere kant op. Want dit is een deel van mij en dat zal het altijd blijven.

Maar nu eindigt het, ik weet dat het 18 mei echt voorbij is, dat er geen nieuwe afleveringen meer gaan komen. Het verhaal van Sam en Dean is dan echt voorbij. Ik vind het moeilijk, ik heb er om gehuild en ik weet zeker dat op 18 mei ik met heel veel tissues en heel veel chocolade op de bank zit om het afscheid te zien. Zelfs nu ik dit typ merk ik dat ik emotioneel wordt.

En weet je dat is oké! Het is oké om verdrietig te zijn over het einde van een serie waar je zoveel om geeft. Het is oké om je verdrietig te voelen en om te huilen. Ik weet dat deze serie mij voorgoed heeft veranderd, dat de dvd’s bekeken zullen worden en als mijn meiden oud genoeg zijn vertel ik ze alles over de avonturen van Sam en Dean Winchester en hopelijk genieten zij dan net zo van deze serie als ik heb gedaan!

Author

annabel@hetlevenvaneenboekenworm.nl

Comments

12 december 2019 at 12:16

Ik vind het idee ook heel heftig… we lopen nu meer dan een seizoen achter, want denk ik komt door het feit dat het einde eraan komt.. ik ben bang om afscheid te moeten nemen…



Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

WWW Wednesday

11 december 2019

%d bloggers liken dit: