Bodypositvity en hoe ik mezelf zie

Oké tijd voor wat real talk hier, zoals jullie in het verleden wel hebben kunnen lezen ben ik iemand die druk bezig is met het accepteren van mijn lichaam hoe het is. Ik ben dik en ja dat zeg ik gewoon, dat duurde even voor ik het kon zeggen zonder er zelf ongemakkelijk van te worden. Maar hier zijn we dan 2 jaar laten en pas nu kan ik het zeggen zonder daar zelf ongemakkelijk van te worden.

En dan nog maar te bedenken dat ik een privileged fatty ben want ik kan nog steeds kleding kopen in de meeste mainstream winkels. Maar dit is een hele lange weg, een weg waar ik nog lang niet klaar mee ben want vandaag voel ik me goed, maar morgen haat ik mezelf weer. En die zelfhaat komt deels van mezelf,  maar deels ook hoe de maatschappij ons neerzet. Gaat een artikel over dikke mensen dan is het altijd negatief, we worden steeds dikker en ongezonder……want dik zijn is meteen ongezond natuurlijk. Diegene die dun zijn en elke dag aan de fastfood zitten zijn natuurlijk veel gezonder….( laat ik hier even bij zeggen dat het mij dus niks uitmaakt wat je eet, als jij je er maar goed bij voelt! Maar de dit is wel hoe de maatschappij het neerzet.) Je zal niemand tegen iemand die normaal van postuur is horen zeggen: zou je dat nou wel doen? Als ze een frietje eten bijvoorbeeld. Dat is iets waar dikke mensen regelmatig mee te maken krijgen.

Dan nog even tussendoor het stukje gezondheid, hoewel het natuurlijk super fijn is als je een gezond lichaam hebt is dit helaas niet voor iedereen weggelegd. Laten we even voorop stellen dat gezondheid ook niet een punt op je lijstje zou moeten zijn als je bedenkt of iemand wel of geen respect verdiend.

Elk mens verdient respect! Ongeacht of je dik, dun, lang, kort, rond, vierkant, gezond, gehandicapt of wat dan ook bent!

Zo dat moest even in grote letters, want respect is niet iets wat af zou moeten hangen van hoe je eruit ziet of hoe gezond je bent. En dat is iets wat in deze maatschappij heel erg ontbreekt, ja we worden wel gerespecteerd als we weer een lijnpoging doen en zichtbaar afvallen. Want dan zijn we zo goed bezig! Dat we ondertussen huilend onder de douche staan, ons lichaam verafschuwen en het liefst niemand ons lichaam laten zien is dan niet belangrijk natuurlijk. Want we vallen af en nu worden we gezonder! Hetzelfde werkt dit in de gezondheidszorg, hebben we ergens last van? Ga eerst maar eens afvallen want daar komt het waarschijnlijk van…..Dat er ondertussen een onderliggende kwaal is die je ernstig ziek maakt is niet van belang natuurlijk. Want dat verdwijnt vanzelf als je afvalt. Natuurlijk zijn er ziektes en aandoeningen die versterkt worden door gewicht, maar er is geen enkele ziekte die alleen door dik zijn ontstaat.

Waarom nu eigenlijk dit artikel? Omdat ik me besef dat ik mezelf al die jaren zo ontzettend tekort gedaan heb. Ik ging niet graag naar het zwembad, als mijn dochters wilde zwemmen had ik wel een excuus of ging ik met lood in mijn schoenen mee. In het zwembadje in de tuin? Nee hoor wie weet wie er aan de deur komt en me dan in badpak ziet! Foto’s met mijn meiden? Doe maar niet, zie je al mijn vetrollen en dan vooral die dikke buik! Hoeveel dingen ik niet gemist heb omdat ik mezelf zo haatte, dat ik mezelf niet wilde zien. Dat zijn herinneringen die je nooit meer terug krijgt, herinneringen die je niet meer opnieuw maakt en dat allemaal door zelfhaat.

Deze zelfhaat wordt gevoed, al van jongs af aan leer je dat dik zijn niet goed is. Het is ongezond, dikke mensen zijn lui en respect verdienen ze ook niet als mens. De maatschappij laat ons zien als mensen zonder hoofd die een epidemi zijn die we zo snel mogelijk uit moeten roeien. Van jezelf houden mag, maar wel tot een bepaalde maat want dan wordt het ongezond. Zou je dat nu wel aantrekken? Het kleed niet echt af hé? En ik heb mezelf er ook schuldig aan gemaakt, ik vond het ook oncomfortabel om dikke mensen te zien, want ja dat is wat ons al van jongs af aan geleerd wordt.

Maar laatst is er toch een soort van knop omgegaan, een knop al zo lang geleden om had mogen gaan als je het mij vraagt. Want weet je ik ben echt klaar met mezelf dingen ontzeggen omdat andere mensen er oncomfortabel van worden om mij te zien. Vind je mijn buik te dik? Prima jij hoeft er niet mee te leven toch? Vindt je dat ik me met mijn dikke  lichaam moet verbergen, misschien toch een corrigerend broekje onder dat jurkje want ja die buik hé? prima lekker denken, maar ik ben er klaar mee om mijn leven aan te passen om andere mensen te pleasen en ervoor te zorgen dat zij zich niet zo ongemakkelijk voelen bij wat ze zien.

Ik ben een mens, ik ben een moeder, ik ben een vriendin, ik ben een vrouw en ik heb het recht om te bestaan. Ik huil, lach, maak lol, geniet van mijn kinderen en geniet van lekker eten. Deal with it, maar laat mij buiten al die nare opmerkingen want zoals de moeder van Stampertje zei: Als je niks aardigs te zeggen hebt, zeg dan niets! En zo is het, je hoeft namelijk niks te zeggen. Laat mensen toch eens gelukkig zijn en genieten van het enige leven dat ze krijgen.

En kom niet aan met ja maar je gezondheid want laten we eerlijk zijn, mijn gezondheid boeit je geen reet, je vindt het gewoon niet fijn om naar mijn dikke lijf te kijken. Dat is jouw probleem en vanaf nu niet meer het mijne!

Ik vond het lastig om dit te schrijven, om te delen hoe ik me voel. Maar laten we eerlijk zijn, we hebben maar één leven en iedereen verdient het om daar van te genieten.

Author

annabel@hetlevenvaneenboekenworm.nl

Comments

9 juli 2020 at 20:34

<3
Inderdaad, hun probleem, niet dat van ons dikkerds. Je bent prachtig, de hele jij!



20 juli 2020 at 19:08

Stampertje’s moeder gaf wijs advies. Jammer genoeg volgt niet iedereen het op. Het gekke is dat mensen veel sneller commentaar geven op hoe iemand er uit ziet, wat hij/zij draagt, op het al dan niet hebben van tattoo’s of fel gekleurd haar maar minder snel wanneer iemand er zogenaamd ‘perfect’ uitziet maar een rot karakter heeft. Net daar moet je iemand op aanspreken. Op hoe hij/zij zich gedraagt. Reageer op onbeschoft of onrechtvaardig gedrag maar geef geen kritiek op hoe iemand er uit ziet. Want al die kritiek (in mijn geval gelukkig vooral in magazines en niet van dokters of vrienden/familie) zorgt ervoor dat het heel moeilijk wordt om jezelf graag te zien zoals je bent. Daar kamp ik zelf ook heel erg. Daarnet nog doordat ik in de winkel leggings had gekocht en die moest gaan terugdoen vermits hun nieuwe model me totaal niet past.



Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: