Waarom ik geen tweede hands boeken koop

Het thema van de Top Ten Thursday vandaag is top tien boeken die je hoopt te vinden op een vrijmarkt. Maar ik ga daar eigenlijk nooit heen. Ten eerste is het voor mij gewoon niet te doen met twee kleine kinderen. Je komt er gewoon niet doorheen. Maar er is nog een andere reden: Ik koop eigenlijk nooit tweede hands boeken.

Je vraagt je waarschijnlijk af waarom ik dat niet doe, nou ja eigenlijk best simpel. Ik ben het liefst gewoon de eerste eigenaar van een boek. Ik heb ooit wel eens wat tweede hands boeken gehad, maar die vielen al uit elkaar voor ik ze ging lezen of ze waren zo vergeeld en vol met rooklucht dat ik er zelf gewoon misselijk van werd.

Ik vraag me af ben ik de enige die geen tweede hands boeken leest? Laat ik iets geweldigs aan me voorbij gaan? Laat het me weten in de comments.

Heb je echt alle Twilight boeken gelezen?

Het bedenken van een goede titel voor dit artikel vind ik moeilijker dan het artikel zelf schrijven. Waar ik het over wil hebben is het volgende: “Lees jij Twilight? Dat is echt zo dom!” Hier heb ik dus echt een hekel aan, dat mensen elkaar beoordelen en veroordelen om wat ze lezen.

Ik zal maar meteen beginnen met vertellen dat ik Twilight heb gelezen ( het eerste boek meerdere keren ) en me zelfs heb gewaagd aan Fifty shades of grey. Maakt dat mij een mindere lezer? Ik vind van niet. Natuurlijk kun je zeggen dat je de boeken zelf niet gelezen hebt of ze gewoon helemaal niks aan vindt. Maar je hoeft daarbij de lezer van de boeken nog niet naar beneden te halen.

Het kan namelijk niet zo zijn dat iedereen altijd maar hetzelfde leuk vindt. Gelukkig niet anders zouden er alleen nog maar één bepaald soort boeken geschreven worden, series worden bedacht of films worden gemaakt. Maar toch zijn er mensen die het nodig vinden om te benadrukken dat de relatie tussen Bella en Edward ongezond is, of dat je minder bent als je als volwassene dol bent op YA-boeken. Waarom is het zo belangrijk om je beter te voelen dan een ander? Niet alleen in het lezen kom ik dit veelvuldig tegen maar ook op andere vlakken in mijn leven ( als mama bijvoorbeeld het is bijna een wedstrijd welk kind als eerste naar de universiteit gaat. ) en ik moet zeggen dat ik er eigenlijk wel genoeg van heb.

Nu trek ik me er doorgaans weinig van aan, maar het is wel een irritatie puntje. Nou ja tot zover mijn gedachtespinsel hier over.

Hoe zit het met jou? Hoor jij vaak dat mensen niet snappen dat jij iets leuk vind of valt dat wel mee?

Confession: Ik lees reviews meestal niet

Is dit erg schokkend voor een boekblogger? Ik lees meestal geen reviews, waarom niet vraag je je af? Nou om één simpele reden: Spoilers. Ik ben echt als de dood dat ik een spoiler lees over een boek. Ik hou daar dus echt niet van!

Er was een tijd dat ik reviews wel las, vooral ook om te kijken of een boek wel iets voor mij zou zijn, maar al een geruime tijd ontwijk ik ze liever. Ik ben zo bang dat er dan toch per ongeluk iets instaat wat het verhaal weggeeft dat ik ze liever niet lees. Alleen als ik zeker weet dat ik het boek toch niet wil gaan lezen, lees ik de review wel. Dan ben ik niet bang voor spoilers, ik ga het boek immers zelf niet lezen.

Als ik een boek al wel gelezen heb vind ik het wel leuk om de reviews van anderen te lezen, wat vonden zij van het boek, vonden ze het net zo goed of slecht als ik en wat vonden zij van die ene plottwist die ik niet zag aankomen. Dat vind ik dan allemaal interessant en ik struin dan ook graag alle blogs af naar een review.

Ik probeer in mijn eigen reviews spoilers altijd te voorkomen, al is dit niet altijd even makkelijk. Ik betrap mezelf er soms ook op dat ik dingen in mijn review heb geschreven die spoilers zijn voor iemand die het boek nog niet gelezen heeft. Dus bij deze mijn excuses voor eventuele spoilers die je op mijn blog gelezen hebt, of in de toekomst nog te lezen krijgen.

Lees jij wel graag reviews van boeken die je zelf nog niet gelezen hebt? Of vermijd je ze net als ik?